Hoe hou je het leven simpel...

Was mijn levensmotto : "There are no problems, there are only solutions!" Ben ik vandaag daar een nog betere versie van tegengekomen:

Vrij vertaald: Als er geen oplossing is, is er ook geen probleem!
Met dank aan de Shadoks.

Vrijheid, internet en wat u kunt doen!!!

Dat internet en toegang tot informatie niet zo vanzelfsprekend is wisten we al, maar dit overzicht is toch wel een eye opener...

-----

Zestien vormen van internetcensuur 17 - 11 - 2005
Auteur: Marc Doodeman Bron: OneWorld

Balkenende is een watje. Bos heeft geen visie. Zeggen wat je denkt is heel normaal in Nederland. Ook het internet staat vol met meningen en verwensingen. Dat hoort nu eenmaal bij internet. Vrijheid blijheid, toch?

Nee dus. Landen als China, Vietnam en Birma (Myanmar) hebben het vrije karakter van internet nooit omarmd. Vooral politiek actieve internetters zijn een doorn in het oog voor deze regimes. Maar hun pijlen richten zich ook op bijvoorbeeld porno en piraterij.



Landen gebruiken een scala aan middelen om de vrijheid van meningsuiting op internet in te perken. Van undercover-chatters en nepsites, tot het sluiten van internetcafés en jarenlange gevangenisstraffen.



China is koploper wat het aan banden leggen van internetvrijheid betreft. Maar ook in Vietnam, Tunesië, Iran, Cuba, Saudi-Arabië, Oezbekistan en zelfs op de paradijselijke Maldiven komt internetcensuur voor.



Oneworld zet de zestien meest gebruikte methodes voor internetcensuur op een rij:



1. Filteren bij internetknooppunt
internetbackbone
Het Internet Backbone-netwerk van IBM

In China is een fysiek knooppunt (backbone) van internet in handen van staatsbedrijf China Telecom. Alle buitenlandse internetpagina's komen binnen via dit knooppunt. Met behulp van softwarematige filters op zogeheten routers (apparaat dat netwerken met elkaar verbindt) worden verboden websites geblokkeerd en foute e-mails onderschept. Het Amerikaanse bedrijf Cisco leverde de routers.



2. Filteren bij Internet Service Providers

Ook bij providers worden filterprogramma's geïnstalleerd. Providers in China zijn verantwoordelijk voor de internetpagina´s die ze doorgeven. De Chinese overheid verplicht providers om aanstootgevende teksten van websites, nieuwsgroepen en prikborden af te halen. Ook moet een provider alle e-mail controleren op het gebruik van ongeoorloofde teksten. Doen ze dit niet dan riskeren ze een boete.

Iran heeft een soortgelijk systeem. De vele providers hanteren alleen niet allemaal dezelfde maatstaven, waardoor het kan zijn dat een website te bezoeken is in de ene stad, maar geblokkeerd wordt in de andere.



3. Volgen van internetfora en chatrooms

chinasiteDe internetpolitie in China (naar schatting circa 30.000 digitale dienders) controleert of er in chatrooms en webfora strafbare zaken besproken worden. Ook worden veel vrijwilligers ingezet om een chatroom te beheren en kritische of onfatsoenlijke teksten te verwijderen.



4. Big Brother-internetcafés

Bij bezoek aan een Chinees internetcafé zal de eigenaar een kopie van het identiteitsbewijs maken. De Chinese internetcafés zijn verplicht software te gebruiken die bepaalt welke website de cafébezoekers wel en niet mogen zien. Ook wordt het surfgedrag van de cafébezoekers zestig dagen vastgelegd. Internetcafés hebben een overheidsvergunning nodig.



5. Registratie verplicht

Een website of weblog beginnen mag in China als de identiteitspapieren binnen een maand overlegd zijn. Als dat niet gebeurt, wordt de website of blog weggehaald. In augustus 2004 heeft de Chinese internetpolitie zevenhonderd websites verwijderd.

Zuid-Korea werkt aan een wet die internetgebruikers verplicht zich te registreren onder hun eigen naam en identiteitsnummer voordat ze kunnen 'posten' in internetfora, meldden verschillende media deze zomer. Naam en nummer zouden dan worden vergeleken met de gegevens in een nationale database.



6. Beperkte e-mail

Ook aan ongewenste e-mail kunnen autoriteiten iets doen. E-mails naar grote groepen mensen kunnen worden geweigerd, terwijl een e-mail naar één persoon wel aankomt. Ook deze methode wordt in China toegepast.



7. Undercover-chatters

In China bestoken undercover-chatters namens de overheid internetfora en chatrooms met het doel de publieke opinie te beïnvloeden bij controversiële onderwerpen.



8. Nepsite

Belangrijke websites worden vervuild door aan de DNS-server te knoeien. Hoe werkt dat? Een DNS-server (Domein Naam Systeem) koppelt een domeinnaam (bijvoorbeeld www.timesonline.co.uk) aan een IP-adres (bijvoorbeeld 143.252.148.161). Elke website heeft zo´n IP-adres. Door het vervuilen van de DNS-server kunnen domeinnamen aan verkeerde websites (nepsites) gekoppeld worden. Zo meldt dagblad Trouw dat de website van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de gevaren van vogelgriep, wanneer gelezen in China, minder ernstig voorstelt dan op de echte website van de WHO te lezen is. Vermoedelijk gaat het hier ook om vervuiling van een DNS-server.

Het regime in Oezbekistan is ook bedreven in deze methode, meldt de organisatie Reporters zonder Grenzen. Websites van dissidenten worden 'gespiegeld' en vervolgens wordt de inhoud subtiel gewijzigd. Sommigen zal het niet eens opvallen dat er iets mis is met de site.

Ook Thailand bedient zich van deze techniek. Wie in Thailand een porno- of goksite bezoekt, kan doorgesluisd worden naar de welbekende 'Page not Found'-pagina.



9. Medewerking buitenlandse portals

Voor veel Amerikaanse bedrijven is China in economisch opzicht het beloofde land. In ruil voor business werken de bedrijven op hun Chineestalige websites mee aan beperkende maatregelen. Zo mogen gebruikers van het Chinese internetportaal van Microsoft, MSN Spaces, bepaalde woorden niet gebruiken als trefwoorden voor hun persoonlijke pagina. Wie zijn weblog termen als 'vrijheid' of 'democratie' meegeeft, krijgt de foutmelding 'Dit item bevat verboden tekst, verwijder de tekst uit het item' .

Dat het meewerken aan de Chinese internetcensuur soms wel erg ver gaat, bewees Yahoo dit jaar. Dankzij de inspanning van het Amerikaanse bedrijf werd Shi Tao, een Chinese journalist, in de boeien geslagen. Yahoo gaf informatie over zijn e-mailverkeer aan de autoriteiten. Ze konden daardoor traceren vanaf welke computer hij werkte. De journalist is tot tien jaar cel veroordeeld.



10. Sluiten internetcafés

China internetcafeOm de internetcensuur beheersbaar te houden kunnen internetcafés zonder pardon worden gesloten. Ook hierin is China recordhouder. Iran sloot in 2001 ook honderden niet-geregistreerde cybercafés. Alleen ondernemers met de juiste vergunningen mogen internet aanbieden.



11. Geen toegang tot internet

In Cuba heeft niemand toegang tot internet. Alleen artsen, partijleden, ambtenaren en anderen die toestemming hebben van de communistische partij mogen op internet. De toeristische sector is de dupe. Als gevolg van de maatregel kunnen ze niet online adverteren. Overigens zijn er speciaal voor toeristen wel enkele internetvoorzieningen op het eiland.



13. Telefoon- en internetverkeer plat

Nepal legde in februari van dit jaar het telefoonverkeer inclusief internetverkeer voor een week plat. Reden: koning Gyanendra greep de macht.



14. Intimidatie

Onwelgevallige websites in China krijgen de boodschap 'Uw website bevat inhoud die indruist tegen de wet'. In landen als Oezbekistan worden internetjournalisten regelmatig bedreigd.



15. Zelfcensuur

Door alle regelgeving en maatregelen ontstaat er in sommige landen een klimaat van zelfcensuur. De meeste mensen laten het wel uit hun hoofd om de overheid te tarten. Bovendien kan het nog een gevangenisstraf opleveren ook.



16. Gevangenis
Als andere methoden voor internetcensuur niet helpen, grijpen sommige landen naar het uiterste middel: gevangenisstraf. 'Foute' internetters kunnen tot een jarenlange gevangenisstraf worden veroordeeld. In landen als China, Iran en Vietnam zitten mensen vast vanwege hun meningsuiting op internet. Ook journalisten die zijn uitgeweken naar het internet omdat kranten onder zware censuur staan, worden geregeld opgepakt.

Moedeloos geworden? Niet getreurd, Reporters zonder Grenzen heeft een handboek voor de cyberdissident gemaakt, vol tips om de censuur te omzeilen.Te downloaden via de website.

------------
Tja, dit doet je weer beseffen in wat voor een een fantastisch land we leven! (Al wordt ons e-mail verkeer ook gescand, maar dat is een ander verhaal...)Dus lekker genieten van de eigen vrijheid.

Voor de rest kun je ook adopt a blog supporten of de ontwikkeling van ICT in het algemeen supporten door bijv. Stichting VI@frica te steunen.

Het nieuwe gelijkheidsdenken

Het was een tijd geleden, maar de bijeenkomst op 3 november was interessant. Niet echt samenhangend, er waren namelijk vier sprekers die allen een zeer uitgebereid punt te maken hadden, het was aldus meer een indleiding tot verschillende onderwerpen dan echt een nieuwe, samnhangende denkstroom.
Maar goed, we blijven het in de gaten houden...

Het nieuwe gelijksheidsdenken!

Overmorgen wordt in de Bali in Amsterdam een bijeenkomst gehouden:'Haalt Tony Blair Europa uit het slop? Over het Britse EU-voorzitterschap en de modernisering van het Europees Sociaal Model'*.

Op zich geen schokkende titel, ware het niet dat de bijeenkomst een onderdeel is van een breder geheel, de Policy Network, de denktank van het Britse New Labour. Deze heeft dit jaar de bundel The New Egalitarianism uitgebracht, waarin ze onder andere proberen aan te tonen dat " de econmische ongelijkheid die de afgelopen dertig jaar steeds groter is geworden, een centraal thema moet blijven binnen de politiek".
Onnodig om te zeggen dat ik hier erg gelukkig van wordt.

Ik zal voor donderdagavond, of erna een overzicht geven van de belangrijkste punten. En mijn reactie erop...

Een samenvatting van het Nieuwe Gelijksheidsdenken is te vinden in Socialisme & Democratie 10/2005.

Meer over Policy Network:
www.policy-network.net

* Toevallig heb ik onlangs een essay moeten schrijven waarin in enkele punten van Blair met betrekking tot de modernisering van het nieuw Europees Sociaal Model opsomt. Je kunt het hier lezen.

Arbeid als de ontbrekende factor in de globalisering

Er is een wereldprijs voor kapitaal, bepaald door de VS. Er is ook een wereldprijs voor olie, bepaald door voornamelijk Saudi Arabie. Maar er is geen wereldprijs voor arbeid. Aldus Dani Rodrik, een econoom op Harvard.

Een wereldprijs voor arbeid, of in ieder geval een vrije markt in arbeid, is uiteraard the missing link als je het over globalisering hebt. Kapitaal en goederen kunnen zich dan vrij ( of steeds vrijer) over de wereldbol bewegen, arbeid zeker niet. Sterker nog, zelfs binnen de Europese Unie is vrije beweging van arbeid ver van vanzelfsprekend.

Rodrik stelt dat als slechts 3 % van het huidige gastarbeidersaantal in rijke landen uit de armste landen zou komen, dit opbrengsten van 200 miljard voor deze landen zou betekenen. Daar kan geen ontwikkelingshulp tegenop.

Waarom doen we het dan niet? Slechte ervaringen met de huidige gastarbeiders, stelt The Economist*. De overtuiging heerst dat "There is nothing more permanent then temporary labour"; de gastarbeiders die niet teruggaan, maar blijven en hun gezinnen naar de ontwikkelde landen brengen.

Toch, tijdelijke arbeidsmigratie blijft aantrekkelijk. Voor de rijke landen die jonge, vitale arbeiders krijgt die weer vertrekken voordat ze oud worden en geld kosten. Voor de arme landen die weten dat een arbeider steeds minder geld het land terug in gaat sturen naarmate die langer in het buitenland verblijft. Voor beide kanten geldt dat de tijdelijke arbeidsmigratie veel oplevert, indien de migratie TIJDELIJK blijft.

The Economist heeft een paar suggesties. Een fonds opgebouwd door de gastarbeider die teruggestort wordt op het moment van terugkeer (toegepast in Zuid-Korea). Groot Britannie denkt aan een gelijksoortige borg.

Een dergelijk beleid is heel erg berekend, ( je mag komen voor drie jaar, maar dan moet je echt oprotten) doch de voordelen voor de ontwikkelingslanden lijken onevenredig groot. Ook zou je dergelijk beleid hier alleen kunnen verkopen als alle mogelijkheden tot "misbruik" of verlengd verblijf, afgetimmerd zouden zijn. Er is in veel landen nou eenmaal een weerzin tegen arbeidsmigratie (zoals de Poolse lodgieter, die de gemoederen in Brussel hoog houdt).

In een ideale wereld zouden we vrij zijn om te gaan en te staan waar we willen. In deze wereld zou het een megavooruitgang zijn als 3% procent van onze gastarbeiders uit de armste landen zouden mogen komen...



* The Economist, October 8th-14th 2005, p. 84.

Arbeidskeuze en basisinkomen.

Het was een tijdje gelden dat ik een reactie op Pjotr's visie gaf, onlangs reageerde hij:

Hallo Anna,
Eindelijk, na een lange tijd, een reaktie van mij op jouw artikel over Vrijheid van arbeidskeuze en het basisinkomen.

Het volgende schreef jij:

"Alleen, hoe zit het dan met mensen "buiten deze streken"? Een basis inkomen, laten we zeggen dat deze inderdaad haalbaar is in Nederland (minimum inkomen is er een vorm van), zou weleens ten koste kunnen gaan van mensen elders. Sterker nog, ik zie een globale verdeling waarin mensen elders 16 uur per dag moeten werken zodat de 10% hier die het niet kunnen laten met handel en een eindeloze opeenstapeling van steeds minder zinvolle dienstverlening een kapitaal genereren die ons dat basis inkomen verschaft. Een scheefgroei."

Volgens mij wat jij zegt over de scheefgroei is nu ook al aan de hand, door het westerse consumeren en het kapitalistiese systeem wat hier achter zit. Volgens mij zal die scheefgroei juist verminderen door het basisinkomen, doordat mensen dan meer keuze zullen hebben. Zij kunnen dan kiezen voor een baan die niet zo schadelijk is voor bijvoorbeeld de 'derde wereld' landen. Dan kan iemand die een baan heeft bijvoorbeeld bij Shell makkelijker overstappen naar een baan die niet zo schadelijk is als bij Shell. Als zo een baan die niet schadelijk is niet direkt voor handen ligt kun je toch voorlopig rondkomen van een basisinkomen, zonder gezeik van de overheid en sociale dienst, UWV, CWI, etc.
Verder ben ik het met je eens dat het beter is als er overal op de aarde een basisinkomen zal zijn. Dat zou een mooi streven zijn.

Verder denk je dat mensen als zij geen prikkel krijgen naar een betaalde baan dat zij alleen maar lui zullen zijn. Je geeft hier ook praktijkvoorbeelden over. Juist door die negatieve prikkels van de sociale dienst en de andere eerder genoemde organisaties raken uitkeringsgerechtigden de weg kwijt en worden apaties. Verder weet ik ook uit ervaring dat juist mensen met een baan waar zij niet helemaal achter kunnen staan depressief worden. Volgens mij word je depressief als je niet tevreden bent met wat je doet en dat je wordt opgejaagd (door je kollega’s of chef/baas kan je ook worden opgejaagd). Dus niet alleen werklozen worden depressief.
Mensen zullen alleen maar meer depressiever worden als zij een baan krijgen aangeboden die niet bij hen past. Een kennisekonomie is tenslotte ook niet voor iedereen weggelegd. Daarom denk ik dat het beter zal zijn dat mensen werk kunnen doen waar ze echt 100% achter kunnen staan en geen baan in de ICT-sektor, bij Shell of een andere multinational die meestal erg schadelijk voor mens, dier en natuur zijn.
Verder denk je dat met consuminderen mensen zich niet zullen en kunnen vermaken. Ik denk dat dit niet zo is. Om maar eens een voorbeeld te geven. Je zou bijvoorbeeld in plaats van een CD-speler en/of stereo installatie een akoestiese gitaar kunnen aanschaffen. Je zou dan liedjes kunnen leren spelen. Je bent dan ook direkt meer aktiever en kreatiever bezig in je leven. Het voordeel is dan ook dat je meer aan je eigen ontplooiing werkt, naast het consuminderen*. Dit zou prima samen kunnen gaan met het basisinkomen.
Konklusie: Als mensen (over de gehele wereld) gegarandeerd minimaal een basisinkomen hebben en er worden banen aangeboden die niet schadelijk zijn voor wie dan ook en wat dan ook zal de wereld er uiteindelijk toch mooier uit komen te zien. Het zal hier fijner leven zijn. Mensen zullen naar mijn mening zich niet meer opgejaagd voelen en uiteindelijk daardoor apaties worden. Zij hebben dan juist meer kanzen om zich te ontplooien. Ik denk dus dat het basisinkomen wél een uitkomst zou kunnen zijn om de vele problemen die hier op de aarde zijn, oorlogen, milieuproblemen, genociden en noem maar op, te kunnen oplossen. Het is een kwestie van durf en lef om het basisinkomen (het liefst over de hele wereld) eens uit te proberen.

Pjotr

* Het consuminderen houdt overigens ook in dat er zoveel mogelijk produkten in de direkte omgeving worden gemaakt. Niet zoals nu dat (halffabrikaat) produkten van her naar der worden vervoerd om vervolgens te worden gekonsumeerd.

----------
Mijn antwoord:
We praten nu over een utopie, dus ik zal niet zeikerig doen en vragen hoe we een basisinkomen voor iedereen voor elkaar zouden moeten krijgen.

Overigens als je de sociale dienst en CWI zou opheffen, zou er al flink wat geld vrijkomen voor het basisinkomen... Dit is een idee die me erg aanspreekt.

Ook ben ik het erg eens met de bewering dat je van bepaalde banen erg ongelukkig wordt. Inderdaad, we leven in een economie gericht op hoogopgeleiden, maar ongeacht je opleiding, de kans dat je in een baan komt waar je heel erg ver bent verwijderd van het eindproduct en slechts opgescheept zit met een klein, routineus onderdeeltje van het proces (bijv. vergunningen uitgeven? 10 jaar lang...)is erg groot. Er wordt veel geinvesteerd in het mensen beter laten worden in datgene wat ze doen (een mooie database voor de vegrunningen etc.) maar weinig in hun verbondenheid met het nut van datgene wat ze doen. Als dat er al is... Hier moeten we zeker iets aan doen, en dat is een noodzaak en geen utopie...

Waar ik nog steeds aan twijfel is het vermmogen van mensen om om te gaan met veel vrije tijd. Niet arrogant bedoeld, ik zie het ook bij mezelf.

Het een en ander zou opgelost kunnen worden door veel meer waardering aan de dag leggen voor hen die iets goeds doen in hun omgeving. Voor mensen die de betonnen bakken uit hun buurt weg halen etc. ;). Erg gaaf lijkt me een grote postercampagne om de stille krachten in onze samenleving te eren.

Ah, dat zijn leuke gedachten toch? Waarom niet...we moeten toch ergens beginnen...

Gaat al dit gelog nog ergens heen?

Ja! Het volgende stuk is klaar:


Al is het begrip gelijkheid een veel gehoorde kreet in de moderne geschiedenis, het spreken over gelijkheid met betrekking tot mensen is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. “Het gelijk zijn aan” is immers een van oorsprong wiskundig principe. Op basis van de wiskundige principes kunnen we niet stellen dat mensen aan elkaar gelijk zijn, puur omdat ze allemaal mens zijn...
Lees verder:
Denken over gelijkheid: een inleiding

Willens en Wetens

Aldus een nieuw boek van Pronk. Een relevant gegeven is dat ook hij erop hamert dat er een zeer duidelijk verband is tussen stijgende verschillen in inkomens en de toename van armoede. De stijgende inkomensverschillen verhullen ook vaak armoede: Regio's gaan er heel vaak op vooruit terwijl het aantal arme mensen er toeneemt. Doordaat de rijkere er wel aanzienlijk op vooruit gaan, lijkt de hele regio in een stijgende lijn te zitten.

to be continued...

Was een fantastisch festival in de Beurs van Berlage het afgelopen weekend. 300 honderd vrouwen met lef, inderdaad, goed om ze zo'n magnificant podium te geven! Ik heb het onderdeel "macht" bijgewoond, erg leerzaam. Vooral de stelling dat je als politica pas mee telde als men vond dat je ballen had, vond ik erg bijzonder. Bijzonder pijnlijk. Maar gelukkig meteen vijf vrouwen die als voorbeeld dienden dat het ook anders kon!

Zie: Women Inc

The case for equity

The September 20, 2005 — With graphic yet simple examples, a new World Bank report spells out how inequities start at birth and ultimately hamper.

The 2006 edition of the annual World Development Report opens by calling on people to consider two South African children born on the same day in the same year.
One is black, female and born to a poor family in a rural area, while the other is white, male and born to a wealth family in Cape Town.

One child has a 7.2 percent chance of dying in their first year – more than twice that of the other.

One can be expected to live until 68 – 18 years longer than the other. One is also likely to have 12 years of formal schooling…while the other will be lucky to have one full year in the classroom.
In each case, it’s the young black female child who’s the loser. a country’s development.

lees verder...

Overmoed en onbehagen

De tip van de week (van de vorige week al om precies te zijn) is het nieuwe boek van Bert de Vries. Een stevige kritiek van deze CDA man op de koers die zijn partij vaart. Kort door de bocht: hij toont aan dat zijn partij vergrijzings-angst aanwakkert en de globalisering gebruikt om voedingsbodem te kweken voor neo-conservatief beleid die met de werkelijke problemen en behoeften niks te maken heeft.

Lezen dus...

Ongelijkheid is de belangrijkste oorzaak van stress

En dat heb niet ik verzonnen, maar Richard Wilkinson, een Britse econoom. "Volgens een onderzoek onder Britse ambtenaren leidde een stap omhoog op de maatschappelijke ladder of een geringe verhoging van status meteen tot een duidelijk hogere levensverwachting"*. En andersom, uiteraard. Ongelijkheid die stress veroorzaakt kan sociaal, economisch, etnisch of religieus zijn.

Die laatste twee, daar kun je niet zoveel mee (je kan moeilijk van religie veranderen omdat het beter voor je hartvaten is... hoewel...) maar die econmische ongelijkheid, die kan wel wat minder, soms.

* uit de column van Marjolein Februari, 3 sept 2005, Volkskrant.

Facts of life

Volgens het United Nations Development Programme (UNDP) heeft een Afrikaans-Amerikaanse baby in Washington minder kans om het eerste levensjaar te halen dan een baby die is geboren in de stedelijke gebieden van de Indiase deelstaat Kerala.

Onder het presidentschap van president Bush is babysterfte in de VS voor het eerst sinds 1958 gestegen.

De directeur van de Federal Emergency Managment Agency (FEMA) die het zo zwaar heeft laten afweten tijdens da ramp veroorzakt door Katrina, is daarvoor tien jaar werkzaam geweest bij de Internationale Arabische Paarden Associatie. Geen ervaringen in het rampenvak, wel bevriend met Bush.

Veel nieuws

Tja, heb eindelijk met mijn promotie begeleider gepraat en het komt erop neer dat ik veel ga veranderen. Een net even andere invalshoek die het een en ander een stuk helderder maakt...

Een paradox die erg met mijn nieuwe invalshoek samenvalt is die van de socialisten die in een auto van 60 duizend euro rondrijden... Hoe verenigen we onze sociale overtuigingen met onze levensstijl?

Ben er erg mee bezig, ga ook deze site wat meer opfrissen maar eerst ga ik de dieren in Finland van voedsel voorzien. Weet niet of er veel internetafes in lapland zijn, anders ben ik de 17de terug...

Groetjes!

"Arbeid" volgens Pjotr

Het mooie aan internet is dat je een inkijk verkrijgt in het leven van anderen. Zo ook in het leven van Pjotr, op Pjotr's weblog. Pjotr is een bewust werkeloze. Hij heeft onder andere de site Vrije Arbeidskeuze opgezet. Het is een interessante site en weblog om verschillende redenen.

Ten eerste, de beschrijving van de Vrije Arbeidskeuze.

"Veel mensen kiezen niet (helemaal) vrijwillig voor hun werk. Daardoor werken en leven een hoop mensen wereldwijd niet (geheel) met hart en ziel. Dit kan anders - dit is de boodschap van vrije-arbeidskeuze.nl
De (wereld) samenleving kan vrijer en zorgvuldiger. Iedereen zou moeten kunnen leven, ongeacht wat voor werk iemand doet (betaald of onbetaald), en ongeacht of iemand werkt. Een wereldwijd (basis)inkomen voor iedereen dus! Zonder sollicitatie-, reïntegratie- en andere mitsen en maren. Dan kan iedereen ongehinderd haar of zijn tijd besteden aan dingen die diegene echt raken.

Er is in deze streken genoeg eten, behuizing en dergelijke. Doordat veel mensen echter werk doen, of werken op een manier, die schadelijk voor hen is (en voor anderen), worden velen burnt out, depressief of bang. Ook vallen er alleen al in een rijk gebied zoals Nederland 100 doden per jaar tijdens het werk. Werk zou aantrekkelijker gemaakt moeten worden voor mensen, in plaats van mensen zo te kneden dat ze in bepaalde banen passen. Werk is er voor mensen en mensen niet voor het werk. Mensen werken vaak of hun leven er van afhangt, terwijl er in werkelijkheid voornamelijk luxe of anderszins niet-essentiële dingen geproduceerd worden.

Tijd voor iets anders!"

Ten tweede, is er de beschrijving van Pjotr van de hetze tegen de uitkeringsaanvragers die het wagen om een gekreukt inkomstenverklaringformulier in te vullen. (Terwijl de gleuf waardoor formulieren ingeleverd meoten worden toch echt te smal is). Het inkleuren of anders opfleuren van de formulieren is ook verboden. Zo zie je maar weer, in Amsterdam is het ontwikkelen van creativiteit alleen maar weggelegd voor welgestelden.

Voor elkaars-gelijke is dit natuurlijk enorm interessant om te kijken hoe zo een alternatief zou werken. Een basis inkomen voor iedereen, daar zou je veel argumenten voor kunnen hebben. Alleen, hoe zit het dan met mensen "buiten deze streken"? Een basis inkomen, laten we zeggen dat deze inderdaad haalbaar is in Nederland (minimum inkomen is er een vorm van), zou weleens ten koste kunnen gaan van mensen elders. Sterker nog, ik zie een globale verdeling waarin mensen elders 16 uur per dag moeten werken zodat de 10% hier die het niet kunnen laten met handel en een eindeloze opeenstapeling van steeds minder zinvolle dienstverlening een kapitaal genereren die ons dat basis inkomen verschaft. Een scheefgroei.

En mensen met meer vrije tijd die minder consumeren? Wij, die eindeloos vermaakt moeten worden? Dat zie ik ook nog niet voor me. Leven zonder de noodzaak je in een inkomen te voorzien is een kunst. Ik doe een gok, dat mensen zonder een baan waar ze over kunnen zeiken een stuk sneller depressief raken dan mensen met een baan. Toen ik nog in het befaamde Blauw Dorp in Maastricht zat, tussen al dan niet vrijwillig arbeidslozen, zag ik toch vooral mensen die in een soort lethargisch bestaan wegzakten en een groot deel van de dag samen op straat zaten een biertje te drinken. Weinigen zochten naar een zinvolle bezigheid. Omdat het omgaan met lege dagen echt een kunst is. Genieten van de dingen des levens is dat ook: Genieten is herkennen, je moet weten waar je naar kijkt om het te kunnen waarderen.
Pjotr beheerst deze kunst zo te zien, met zijn rode map ten strijde trekkend om de achting voor de uitkeringsaanvragers te vergroten.

Dus: ik denk niet dat hier de oplossing ligt. Al neemt dat niet weg dat zij die niet kunnen werken recht hebben op een inkomen. Zonder een zeikambtenaar die het formulier tegen het licht houdt en het chemisch laat analyseren of er niemand in de buurt van het formulier geniest heeft.

Sex and Harry Potter.

Today is a happy day.

It is a happy day, cause today this page will be visited by its 1000nd viewer! Yeah!!!!!

Today is also a sad day.

It is a sad day though, because the site was more visited on the day I mentioned Harry Potter, then all the other days together (well, almost). In other words, Equality is not such a hot subject. Neither is Academic Research. I'm completley and utterly SHOCKED.

So I gather, if I was writing about sex, or any kind of sexual activity, it would be 1000 pageviews a day. Unfortunatly, I never write about sex or any sexual activity. Unless there is a clear connection between the idealogy I describe and sex or the sexual activity. Of course, there is the interesting subject of sexual equality. And the disturbing issue of sexual exploitation as a result of economical inequalities. But I can hardly change my focus just to get more visitors! It would be rather cheap just to mention sex for the numbers, would it? So, I will just drop the sex subject all together! Nor will I mention sexual activities for no obvious reasons.

There also isn't any connection between my reasearch and Harry Potter (however, he does have a rather interesting, discriminating view on house elves...). So I cannot mention him anymore either... Remember: while dealing with ethics, one should abstract from his identity...

Fortunatly this is just the weblog page, with some room for Harry Potter.

Still, I will not mention sex. Or sexual activities.

De samenzwering...

Mijn eigen persoonlijke Goeroe, Guruchen heeft den afgelopen dagen de volgende voorspelling gedaan:

Binnen drie jaar gaat Vlaanderen zich bij Nederland aansluiten!

Dat heeft die weten af te leiden uit verschillende voortekens. De krant had een bijlage over de trekpleisters van Nederland (verborgen propaganda) en er was nog meer weerstand tussen Vlamingen en Die Anderen dan normaal. Ook waren er allemaal specials over de grensstreek tussen Nederland en Belgie. Ook waren er nog andere, veel sterkere aanwijzingen, die zich aleen aan hem wilden openbaren.

Enfin! Bij deze. Indien de voorspelling van de Goeroe uitkomt, is hij inhuurbaar voor feesten en partijen.

Congratulations Belgium! And... goodbye?

Yesterday Belgium celebrated its 175th anniversary. At the same time it is crisising. Eric Hobsbawn has already announced in his historical Magnum Opus that Belgium in its present form will dissapear in 10-15 years... That will be 5 years from now.

A good time to go and see for my self! I'm spending the weekend in a romantic castle near Waterloo, in great company I might say. I'll bring an up-date of the surviving chances of the Vlaamingen (the Dutch speaking Belgians). Somehow I cannot imagine them dissappear or change...

Greetings, till monday!

Refinancing the College Dream

Apperently in the 1970 the rate of minorities and whites that enrolled in to Universities in USA was roughly similar, while now there is a wide gap.

(...)Since the 1980s, rapidly rising college prices have reduced the purchasing power of need-based financial aid. As a consequence, low-income students are left with little choice but to take out loans, attend less expensive colleges, or not attend college at all. St. John shows that they are doing all three in record numbers. The gap between the college participation rates of lower- and upper-income students is higher today than it has been at any time since the 1970s. Moreover, the gap has continued to widen each year even as federal and state governments appropriate ever larger amounts to higher education.(...)

I'm mentioning this kind of research mainly to gather indicators for the correlation between inequality in income and wealth, and the equality in politics and law. Indicators that can be used to explain the need for research that redefines equality. (Why examine economic inequality? That doesn't intefere with our rights that are set in the constitution, does it?) . Unfortunatly, this correlation is not self-evident for everybody.

Read a summary of the research here..

Refinancing the College Dream: Access, Equal Opportunity, and Justice for Taxpayers
Edward St. John with Eric H. Asker.
Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2003

F**K! Harry Potter strikes again!

Well, just when everything started to make sense, with the equality and justice shit, I had to go and read the new Harry Potter. Now my soul is "deeply disturbed" and I do not know the difference between good and evil anymore!

Ratzinger, you were right all long! If I could only get my senses back and beleive in the good old Satan again...

Practice makes perfect!

Voor eenieder die een knobbel in zijn keel krijgt als die geconfronteerd wordt met domme, botte wreedheid. Als je dan ook verblind wordt door een waas voor je ogen en een kloppende ader uit frustratie omdat je WEET dat het klinkklare onzin is maar door de onmeetbare stupiditeit van de spreker zo van slag bent dat je het even niet meer weet: Op deze site krijg je de kans om "droog" te oefenen!

I have a dream...

I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal." I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slaveowners will be able to sit down together at a table of brotherhood. I have a dream that one day even the state of Mississippi, a desert state, sweltering with the heat of injustice and oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice. I have a dream that my four children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character. I have a dream today. (...)

Eeh.. Not to spoil te mood or anything, but referring to the creation of people by God as equals has some serious implications for thinking about equality in general. See the Equality and Justice pages. (Eh...soon).

phase 3, I'm afraid..

The livecycle of a blogger, hilarious!

Need some air?

Isn't internet great? As soon as the Chinese authorities came up with the wunderful idea of forbidding the dangerous habbit of describing you own o so state-threating activities on the net in the form of a blog (and when you are familair with some of them, you can smell the danger) adoptablog came up with a solution. Just offer some of your own blog space and thus enable someone else to post on your blog. Since I've several of those, that shouldn't be a problem! So, dear Chinees, or Iranian or whatever oppressed person, feel free to hide out here till the world becomes sane again.

Please let me know wheter you prefer Worldpress or some other kind.

Greetings and take care!

God created the earth, but the Dutch created Holland...

The Netherlands are a quite specific country. It is small, but it likes to "think big". It is cosmopolitic, but it is also quite indifferent towards well, is it the rest of the world? Not in the economical sense, that's for sure. In the political sense the focus becomes increasingly nearower though, and I'm not only reffering to the latest anti-Europe elections. When I worked briefly with the United Nations in 2003, already the staff at the Dutch mission was complaining about the lost of interest in the world from The Hague.

So, what is the deal here? Friends from Norway tell me the same thing is going on over there, everybod is panicing about the possible loss of a second car, crying about this huge economic recession that is going on. And for some it is indeed a big recession, here in Holland the salvation army had to reopen the "Food Banks", in some places people line up for it. In the Netherlands the top ten richest country in the world, in 2005. But the majority, lets be honest, will survive perfectly. Their wealth will increase. But the hunger, to posses more, increases as well. What is the reason for this anxiety? And, can it be used for the good? It would be great if some of the huge efforts that are put in the design of yet another bottle of shampoo could be used to solve some of the environmental problems.

Personaly, I don't hink you can expect from people to change their nature, greed will remain. Behavior can be changed though, although difficult, it can be done. Coca cola does it every day. So, how do we start this Great Manipulation? Can we try massa hypnosis of some kind?

Toch nog gelukt, North Sea Jazz 2005

Toch nog gelukt, want a) de laatste keer in Den Haag en b) met dank aan internet waar we toch kaartjes hebben bemachtigd voor zondag, heb ik het evenement waar ik altijd-bij-heb-willen-zijn-maar-waar-altijd-iets-tussen-kwam toch kunnen bijwonen, met Arnout en Lau samen. Voorlopig heb ik alleen een foto van Joss Stone kunnen vinden, die het geweldig heeft gedaan (I've got the right to be wrong... Zou mijn promotor het daar mee eens zijn?) maar zoals gewoonlijk jat ik er nog wel een paar bij (mijn fototoestel deed het niet...)
Wat heeft dit met "Elkaars gelijke" te maken? Niks! Want de Artiesten stegen way boven ons stervelingen uit! Maar gaaf was het wel...


What were you doing when you're 18?

Dogma's en kennis

Een van de duivelse paradoxen in het leven is dat doordat je nadenkt, je nuanceert. Doordat je nuanceert en je aldus zelf honderden tegenargumenten kan bedenken tegen datgene wat je beweert, kom je minder daadkrachtig over. Terwijl jouw oplossing nog steeds de beste kan zijn en je de vele tegenargumenten weet te ontkrachten. ^{Zou dt nou de euvel van Balkie zijn?} Niet dat ik zijn oplossingen de beste vindt, of zelfs de minst slechte, maar toch.
Zou het daarom zijn dat persoonlijkheden die dogma's verkondigen zo'n sterke uitstraling hebben alsof ze met God zelf communiceren (waanzin en genialiteit of uitverkorenheid liggen immers dicht bij elkaar) zo'n sterke aanhang hebben? Ik schrijf deze open deur opmerking omdat ik er zo moedeloos van wordt als er op die zeldzame momenten dat er op televisie iemand pauzeert om na te denken de half-debiele presentator op hem afspringt en zijn hoofd eraf bijt voor het laten vallen van een nanoseconde durende stilte.

En door de plannen van Medy blijven alleen dit soort uit incest geboren, debieleuse pittbulls over...

Zo zit dat dus

Ook arme mensen zijn egoitisch en gewelddadig
M. HOFF
•Haarlem

De voorstanders van Live 8 met kreten als: ‘armoede de wereld uit’ zouden eens wakker moeten worden. Denk eens in hoe rampzalig het zou wezen als iedereen in Afrika net zo rijk zou zijn als de mensen in het westen. Onze aarde zou snel aan vergiftiging ten onder gaan. Miljarden consumenten erbij betekent helaas ook miljarden auto’s,autowegen,kleurentelevisie’s,luchtvervuiling en noem maar op. Bovendien is de arme mens in essentie geen haar beter dan de rijke. Geef een arm mens maar eens een
miljoen; wie van hen zou dat geld dan onder andere armen verdelen? Ook arme mensen zijn egoïstisch,decadent, gewelddadig en immoreel!
Zonder armoede zou er ook geen rijkdom zijn, en als we allemaal even rijk zouden zijn, zou er ook niemand meer zijn best doen om bijzondere uitvindingen te doen of bijzondere kunst te maken, immers: je krijgt er evenveel voor dan wanneer je niks zou doen.
Wanneer we vandaag allemaal evenveel zouden bezitten, dan zou morgen de natuurlijke
balans weer hersteld zijn. Immers, de één is zuiniger dan de ander.

Metro 5 juli 2005
----

Die zou zomaar het Lugano rapport kunnen schrijven. Het lijkt me heerlijk om zo in het leven te staan. Ik denk zo maar dat ik kan raden welke ideologie Hoff aanhangt.

Straks uiteraard meer, want dit vat zo een beetje de essentie van hen die absoluut tegen economische gelijkheid zijn.

Nieuw!

En we hebben twee nieuwe pagina's: "Algemene info onderzoek" en "Gelijkheid en rechtvaardigheid"

Enjoy!

the real thing

en nog echter

Ik klaag aan

Wat is er belangrijker dan je ego? Heel goed kan ik me voorstellen dat je als columnist of schrijver van opiniestukken de wereld wil verblinden met je spitsvondigheid en frisse kijk op zaken. Ook is het zo dat bekvechten over onderwerpen, of het mondeling is of op schrift, vaak weinig te maken heeft met de onderwerpen, maar eerder een reactie is op datgene wat de anderen schrijven. Zijn erechter geen onderwerpen die belangrijker zijn dan je ego? Het MakePoverty History initiatief bijvoorbeeld?

Hoe makkelijk is het niet om Geldof uit te maken vooreen Geldwolf! De woordenspelingen dringen zich op en het verlangen om te laten zien dat je als schrijver weet hoe hopeloos dit soort initiatieven zijn, onweerstaanbaar. Cynisme en sarcasme getuigt van intelligentie, terwijl blijdschap over een dergelijk groot,omvangrijk project van kinderlijk enthousiasme zou getuigen.

Dus dan schrijf je dat mensen in Afrika die geen tv hebben niets van het onderwerp af weten. Duh! Dat is een beetje het punt. Ook ontdekken de columnisten dat mensen naar de Live8 concerten voor de muziek gaan. Duh! Een concert trekt weleens meer geintereseerden dan een Tweede Kamer debat, klopt.

Het reclamespotje waarin bij elke klik van de vingers (van een beroemde wereld ster, inderdaad, hoe verwerpelijk) beseft dat op dat moment een kind doodgaat, gaat door merg en been. Voor velen, niet alleen jongeren, is dat de eerste keer dat ze beseffen dat er elke drie seconden een kind doodgaat aan armoede. De G8 bijeenkomst is cruciaal in het oplossen van deze problemen en onze leiders zijn wel degelijk gevoelig voor de opinie van de kiezer. En die leiders willen ook heus wel wat goeddoen, wie wil nou niet in zijn carriere de armoede de wereld uithelpen? Het zou makkelijker gaan als hun landgenoten hen daarbij steunen.

Nee, dan de schrijvers van de opiniestukjes in de krant. Geldof WEET dat Afrikaanse landen corrupt zijn, beter dan deze schrijvers. Hij WEET dat het een westers feestje is met weinig echte Afrikaanse inbreng. Ah,wat maakt het uit. Hoe zelf ingenomen het grotendeel van deze schrijvers was, ze schreven er in ieder geval over. En het was erg goed zoeken naar berichtgeving over het onderwerp. Afgelopen dagen.

Ik klaag de pers aan. Dat ze niet het lef hebben om voortrekker te zijn in levensreddende initiatieven. Je lezer zal nooit in iets geinteresseerd zijn waarvan die niet weet dat het bestaat. De Nederlander komt zo egoistischer over dan een Brit.
En dommiger,laten we hem niet lastigvallen met vervelende,ingewikkelde vraagstukken, die toch ver weg zijn.

De snelste manier om aan de kant gezet te worden door deze wispelteurige, dommige lezer. Make Poverty History gaat verder dan de concerten. Zie het als een herkansing.

Toen moslims en christenen nog vriendjes waren...

Toen bouwden ze de Real Alcazar in Sevilla. Niet helemaal tegelijkertijd, maar toch, het resultaat van de gezamelijke, al dan niet tegelijkertijd uitgevoerde inspanning is verbluffend. Het Moorse gedeelte is veel mooier dan het gotische en barokke, maar het geheel was echt werkelijk ongelooflijk. Muren die eruit zagen als kant, speigelingen in vijvers, je zou willen dat de moren een groter stuk van Europa architectonisch onder handen hadden genomen.
Ik was in Sevilla voor de Campagne voor de Goede Zaak en kon nog wel het een en ander zien. (Pinautomaten deden het prima, thanks for asking). Het feit dat het 42 graden was vergrootte de waardering voor de bouwers duizendmaal.

Meer echt gave, maar helaas onjatbare photo's...

Perfecte samenleving, just few miles away...

En passant ook de perfecte samenleving ontdekt. Wie ooit naar Casablanca in Sevilla is geweest zal nooit meer beweren dat er tapas bars in Amsterdam zijn. We zijn er wezen lunchen, om half drie of zo. Twee uur en twee flessen wijn verder (en een cerveza en een desert sherry) durfde ik met gedempte stem te vragen of die Spanjaarden nou terug naar hun werk gaan na de lunch. Uiteraard, was het antwoord. Alhoewel, het was die dag vrijdag, dus waarschijnlijk niet.... Dus.

Ze zijn over hun aanslag in Madrid heen gekomen, vertikken het om hun levenshouding te laten aantasten. En ze hebben te maken met de ergste droogte in jaren, sommige streken hebben slechts een uur kraanwater per dag. Italie ook, meren die centimeres per dag zakken... En toch optimistisch. Wil er zo heen verhuizen.... En overzomeren in Nederland.

Wet and slippery...

Als stenen beeld moet je niet lopen waar het glad is.

Grenzen aan de wetenschap

Deze week zijn er de volgende essay en stuk op de site te vinden:

The Nature of Normal Human Variety, een vraaggesprek met Armand Leroi over de moeilijkheden waar wetenschappers mee te maken hebben als het aankomt op genonderzoek bij de mens. Een van de natuurlijke "afwijkingen" tussen de mensen is namelijk die van een ras. Aangezien het indelen van mensen in rassen zeer beladen is, belemmert dit onderzoek die van belang kan zijn voor betere medicijnen die per gen-opmaak beter aanslaan. (Dit is bijv. het geval bij AIDS medicatie, AC). Anderszijds zijn dergelijke onderzoeken uiteraard in de loop van de geschiedenis zeer zwaar verdraaid en misbruikt voor volkenmoord en discriminatie. Hoe kan de wetenschap en maatschappij hier mee omgaan?

Unto this Last Een essay van John Ruskin die de politieke economen uitdaagt hun basisuitgangspunten te herzien. Mijn all time favorite, en al is het meer dan 150 jaar oud, past het naadloos in het globaliseringsdebat en uiteraard in de Elkaars Gelijke discussie!

Elkaars Gelijke, essays en links

"I think the woman in question was, in broad terms, correct"

The girl in the café

Wat weinig mensen weten is dat Richard Curtis niet alleen schrijver is van weergaloos succesvolle comedies (Four weddings and a funeral, Notting Hill, Bridget Jones's diary), maar ook mede-oprichter van de stichting Make Poverty History. Curtis schreef het scenario voor The girl in the café, en had niet durven hopen hoeveel ervan reeds 'history' is vandaag, wanneer de tv-film zowel in Engeland en Amerika als in Nederland de première-uitzending krijgt. Hoofdpersoon Lawrence (Nighy) bezoekt als volgzame ambtenaar namelijk de G8-conferentie waar gesproken wordt over het kwijtschelden van staatsschulden van arme landen - een oud idee dat recent zowaar groen licht heeft gekregen. In het café tegenover ontmoet hij een charmante mysterieuze jongedame (Macdonald)... ( meer info Cinema.nl )

Deze film is afgelopen zaterdag op Nederland 3 geweest. Op 2 juli komt die nog op de Belgische Canvas! Echt een aanrader. Zou zonder De Boodschap nog leuk zijn...

Achtergrond...

De achtergrondpapers van de discussie zijn te vinden op de site van Waterlandstichting...

De wereld, ego en economische groei, deel 1.

Binnen de Waterlandstichting werden de volgende drie vragen gesteld:

1. Waarom levert economische groei zo weinig echte welvaart op?
2. Waarom zijn we verslaafd aan economische groei?
3. Wat valt eraan te doen?

----
ad 1. Het streven naar economische groei komt voort uit een model dat gebaseerd is op een eendimensionaal mensbeeld.

Het economisch model gaat uit van een rechtlijnig mensbeeld. Volgens dat model handelen we uit hebzucht naar het materiele en streven altijd naar progressie. Sociale gevoelens zijn slechts toevallige, verstorende elementen.
Dat in dit mensbeeld waarheid schuilt, zal geen geheim zijn. Hebzucht en streven naar vooruitgang worden terecht als een constante in het menselijk handelen aangemerkt.
Een andere constante wordt door de economen echter niet zo specifiek benoemd terwijl dat minstens net zo’n immense drijfveer is of zelfs het ultieme doel vormt voor een mens, namelijk het streven naar liefde. Niet die tussen twee geliefden, maar zoals Alain de Botton het zo treffend omschrijft: de liefde van de wereld. Dit wordt ook aangemerkt als de zucht naar erkenning, ik prefereer echter de eerste aanduiding, omdat deze term je meteen met een schok doet beseffen wat voor een krachtig drijfveer het inderdaad is.

De liefde van de wereld. Hoe win je deze? Tussen al die andere stemmen die schreeuwen om gehoord te worden, die zich in veren tooien om gezien te worden.

Dit gezien worden, gehoord worden is een dagvullende bezigheid. De liefde van de wereld is niet oneindig. Al zijn er vele werelden waarbinnen je de liefde kunt ervaren, zoals de wereld van je vakgenoten, collega’s, teamgenoten, is de liefde vluchtig en doorgaans gericht op het zichtbare. Je moet er telkens opnieuw voor vechten.

Het gevoel van welvaart in onze wereld zal dus altijd samengaan met de drang gezien worden, erkend te worden en liefst toch bemind te worden. Indien je religieus van aard bent heb je dat gevoel van gezien worden en bemind te zijn, hetgeen de druk kan verminderen, zo niet dan is het individu hiervoor toch vooral op zijn medemens aangewezen. De medemens die helaas ook full-time bezig is met zijn ego.

Wat hiermee uiteraard samenhangt, is de angst voor het verliezen van datgene wat je aan wereldliefde hebt opgebouwd, een emotie die ook een sterke motivator is.

Beide drjfveren richten zich aldus op status, waarbij materiele goederen een middel kunnen zijn om deze te verkrijgen. Aangezien status per definitie schaars is, lijkt de echte welvaart slechts voor een select groepje te zijn weggelegd, er van uitgaande dat deze zich niet te veel laat storen door de angst dit schaars goed te verliezen. Eigenlijk wordt het select groepje erg klein onder dezeomstandigheden. Dit hele status najagen lis de facto een Catch 22 gebeuren. Je kunt status nooit langdurig bezitten, aangezien vooruitgaan en vermeerderen ook vaak een onderdeel van status is.

Dat is toch ziek? Internationaal en nationaal beleid gericht op het stimuleren van een paranoide maatschappij.

Straf?

Ok. Je verdoezeld miljoenen. Corrumpeert eeen hele sector. Wat voor straf staat erop? Een boete van 6.000 euro en een taakstraf van 180 uur.

Ja, de bouwfraude. De klokkeluider heeft er een hartaanval aan overgehouden en is zo goed als failliet. Zijn zoon komt ook niet aan de slag in de bouw.

En de daders? Die kopen drie flessen wijn minder en slapen er geen nacht minder om.

To be continued...

Make Stupidity History...

Op 2 juli wordt het grootste concert ter bate van de arme landen ooit georganisseerd, de LIVE 8. In 1985 werd al het grootscheepse Live Aid concert gehouden om de hongersnood de wereld uit te banen ( we are the world... etc). Dat heeft helaas de hongernood niet definitief opgelost.

Live 8 is een verwijzing naar de G 8 bijeenkomst die vanaf 2 juli in Schotland gaat plaatsvinden en waar waarchijnlijk weer afspraken worden gemaakt door de rijkste landen die niet zo heel erg goed zijn voor de armste. Het Live 8 concert is een onderdeel van de "Make Poverty History" campagne die zich voornamelijk op drie zaken richt:
1. Kwijtschelding van schulden voor de armste landen ( ter herinnering: Bolivia geeft meer uit aan de RENTE van de schulden aan o.a. de Wereldbank dan aan zijn gehele medische sector),
2. Een eerlijker handelssysteem (de meeste ontwikkelingslanden hebben voornamelijk landbouw producten aan te bieden. Door middel van protectionistische maatregelen, zoals extra invoerrechten op graan, melk en suiker uit deze landen vormt de Westerse wereld geen afzet markt voor deze producten. Erger nog, het Westen dumpt zijn overschotten juist daar, daarmee ook de lokale markt verpestend)
en tenslotte:
3. Meer en betere hulp, zodat deze landen hun achterstand weer kunnen inhalen.

Enfin. Op BBCnews staat een bericht over het concert, met enkele reacties van de solidaire burger. O.a. :Schulden zijn toch niet zo erg. Iedereen heeft toch een hypotheek? en '"Ik moet al tien uur per dag werken om mijn eigen gezin te voeden, laat staan Afrika!"*.

Geinspireerd op dit soort reacties roep ik een nieuwe campagne uit:
Make stupidity history!

Lees het bericht op:
Geldof reveils Live 8 show plans

Lees meer over de campagne op:
Make poverty history

* Ok, het is niet dom om 10 per dag voor je gezin te werken. De kans is alleen groot dat hij/zij 10 uur per dag werkt om een groot huis met drie badkamers, twee auto's etc. werkt. Dan is het een stomme vergelijking.

Out of the closet...

Iets eerder dan gepland gaan we sinds vandaag publiek. Een beetje dan... Het schijnt dat je de zaken op internet toch niet zo verborgen kan houden dus kan ik er maar beter vakkundige mensen bij betrekken en om advies, feedback en commentaar vragen. Jullie die dit lezen dus!

O ja, en aan de rest van de website wordt echt gewerkt!

Comentaren plaatsten wordt graag gezien. Schroom niet, lang leve het debat!

Brussel, Hogard en Balkenende.

Van zondagmiddag tot maandagavond was ik in Brussel voor de Campagne voor de Goede Zaak. Dat wil zeggen, we hadden een overleg met de deelnemende landen over de materialen. Het goede nieuws is: we mogen het op nationaal niveau ontwerpen! Yeah! Dat gaat lekker opschieten nu. Dus: de EU is erg handig, zolang je je eigen gang kan gaan, hi, hi.

Er zijn erg veel leuke stukjes in Brussel, rechts van het Place du Congres. Er zijn ook wat minder leuke stukjes in Brussel, links van het Place du Congres. Nu wil ik niet het Koniklijk Paleis en de Grote Markt afzetten tegen de Kruidtuin en het Koniginneplein en zo. Nee, het grote verschil is, links van het Place du Congres kon je NIET op zondagavond pinnen, NERGENS. Niet bij de 22 banken of zo die ik heb geprobeerd. En rechts van het Place du Congres kon het wel. Voila! Slechts twee uur later kon ik even op het terrasje zitten op het Grote Markt. Waar een ober me geduldig heeft uitgelegd dat de pinautomaten NATUURLIJK leeg zijn na het weekend. Natuurlijk. Silly me.

O ja, de volgende dag op weg terug werd ik aangesproken door een sympathiek ogende Belg in de trein die zich verontschuldigde voor de uitspraken van zijn Minister van Buitenlandse Zaken Guht over Balkenende. De uitspraken gingen onder andere over het feit dat de laatste op Harry Potter zou ljken en geen charisma heeft en de EU campagne niet goed heeft aangepakt. Tja. Ik geloof zelf in het spreken van waarheid, vooral in de krant. Zo had de Volkskrant vandaag een geniale strip als antwoord. Hogard die Harry Potter en nog een jongeling uit elkaar houdt bij een gevecht waarop arme Harry uitstamelt: "Die hufter noemde me Jan Peter Balkenende!".
Helaas: de Belg is in anonimiteit gebleven en zal de strip als mijn enige passende antwoord op zijn excuses nooit ontvangen.

CHRISTELIJK Sociaal Jongeren Congres

Maanden had ik het voorrecht te mogen werken aan het Christelijk Sociaal Jongeren Congres. Afgelopen zaterdag was het zover. Het thema was: "Met wie ben jij solidair?"

Enige aantekeningen:
1. Ik heb me verbaasd over het feit dat je het woord Naastenliefde vijf keer kan noemen in je speech om vervolgens een oproep doet om de mens zelf zijn problemen te laten oplossen, want immers DAT is de Christelijke gedachte. De mens heeft een vrije wil en kan ermee doen wat die wil. De bedoeling is dat hij er zijn problemen mee oplost (aldus Hans Hillen, ex CDA kamerlid).
2. In het publiek zat een figuur die rustig beweerde dat je ziek werd van je zonden. Niks, geen oerzonde, maar een rechtstreeks verband. Vandaag gelogen, morgen hoofdpijn. "Als je niet hier in gelooft, geloof je niet in God". De zaal, waaronder de debateerders (o.a. Gerda Verburg en Doekle Terpstra) negeerde de opmerking volkomen. Was het de routine op dit soort bijeenkomsten? Een korte rondvraag bevestigde dit.
3. Wat ik mooi vind aan gelovige mensen is het vanzelfsprekend respect waarmee ze elkaar lijken te bejegenen.
4. Wat ik minder mooi vind aan gelovige mensen is de lichtelijke arrogantie waarmee SOMMIGEN de niet gelovige benaderen, in dit geval mij dus. Een associatie met een rat race naar de hemel dringt zich op.
5. Vraagtekens bij alles stellen is mijn tweede natuur. Daardoor komt het dat ik mijn geloof niet kan benoemen, laat staan beschrijven. Mijn overtuiging blijft dat het beter is eeuwig te twijfelen dan een leven lang alles zo ZEKER WETEN.
6. Een paar mooie momenten: Een commissielid die onverwachts een grotere rol op zich moest nemen en die je zichzelf zag overstijgen. De speech van Josine Westerbeek was mooi en inspirerend (ja, naastenliefde kan ook praktisch en ze is een vakbondsvrouw). De workshop van Paul de Beer was ook top, lekker laagdrempelig en begon bij de kern, want wat is die solidariteit nou? O ja, en ik die zo graag praat, heb alleen rondgerend en de microfoon anderen ter beschikking gesteld. Als dat geen naastenliefde is....

Allah zij met U!

Europese Grondwet Game Over

Nou, dat was dan dat. Nederland ging ook met meer dan 60 procent tegen stemmen. Bij het aanschouwen van de Haagse tronies begreep ik ook wel waarom. De voorgeleerde tekst van Van Aartsen over de 'intelligente' kiezer. Kom op zeg, elke politicus heeft een mindere of grotere hekel aan de kiezer. We weten heus wel dat deze keuze niks met intelligentie te maken had, maar met onvrede.

Maar niks aftreden. Al zou ik wel weten wie ik weg wil hebben. Wat heeft de kiezer eraan dat Balkie zulke geweldige dingen presteert (?) als niemand het ziet? En wat heb je aan Van Aartsen? Ik weet het niet. Ah. Ah.

Frankrijk zegt NEE!

Ah. Dacht ik hier dat die Grondwet door de Fransen werd verzonnen, zeggen ze doodleuk nee. Nou, dat spaart Nederland de afgang. Ik heb er ook geen zin meer is, al laat het onderwerp me niet los op een of andere manier. Want die mensen die het Grondwet schreven hadden wel visie en dat is er eenmaal weinig. Brusselse visie maar toch visie.
In Nederland gaat het nog steeds niet over de inhoud. Frankrijk heeft NEE gezegd tegen de uitbreiding (?) en de economische hervormingen. Als dit terugkeer naar het nationalisme moet voorstellen... Mogen ze leuk over elke scheet met alle landen afzonderlijk gaan praten. In het Frans.

Enige goede zou kunnen zijn dat Chirac eindelijk weggaat, maar nee, ze sturen Raffarin weg. En dan Desi Bouterse in Suriname.

Je zou om minder de democratie vervloeken.

Europese Grondwet, part 3

In de jaren vijftig vormden de European nog 10% van de wereldbevolking.
Nu 5 %.
Over een paar jaar nog maar 3%.

En toch voelen we ons nog zo verdomd belangrijk!

Althans, ik wel hoor...:)

Europese Grondwet, part 2

Euh... Europese Grondwet die leidt tot "verdergaande economische liberalisering"en "militarisering'.

Willen we dat?

Zowel economische en militaire tegenwicht voor de VS is wenselijk. Noodzakelijk, zou ik bijna zeggen.

Hoe bereikt Europa dat zonder de zachte kant te verliezen? EU als een supermacht... Als consument zijn we dat al. Maar als militaire macht... Alle macht corrumpeert zonder checks and balances en wat dat betreft is de Grondwet wellicht geen verbetering. Dus, liberalisering gaat vooruit (ben geen fan van, maar: of doe het consequent, of doe het niet én: ik weet vooralsnog geen aternatief), militarisering ook (één minister van Buitenlandse Zaken beantwoordt de vraag: "if I call Europe, who should I call?" én voorkomt hopelijk een nieuw Srebrenica én dat we in dergelijke gevallen weer Anderen moeten inroepen)

Geloof dat ik zelf toe ben aan zo'n geplastificieerd kaartje....

De argumenten tegen waren trouwens vanuit Zweden. Die zijn al rijk. Rijke landen zijn altijd huiverig voor veranderingen, lijkt mij...

Dus: vooralsnog nog steeds een ja. We hebben nog een week te gaan.

Gelijkheid website

Die zou ik wel op mijn website willen, maar zal ook wel ergens auteursrechtelijk beschermd zijn.

Universele mens in de kunst!

Een kunst stuk genaamd Homo Universalis. Ik zie hersenen. Zes pistolen. Ongedaan gemaakt door lolies. Hopelijk geen Chupa Chups, al zijn deze erg goed voor je hersenen, zegt de Reclame...

Dit kunstwerk is van Apostolos, te vinden op www.apostolos.nl

Europese Grondwet etc.

Eigenlijk wil ik over de Europese grondwet schrijven; helaas, tegen de tijd dat deze weblog publiek gaat, hebben we al gestemd.

Een ding wil ik wel kwijt. En dat is mijn groeiende verbazing over het onvermogen van alle hoogstaande politici (en daar zitten ondanks alles een paar slimme mensen bij ) om normaal over de Grondwet te praten. Geplastificeerde kaartjes, suffe folders, gesprekken over Auswitch?! Onder andere Balkenende is wederom geen vrienden aan het maken.

Ik ga "voor" stemmen, al was het alleen uit solidariteit en inzicht in het feit dat we het alleen NIET redden. Het sociaal stelsel is eerder bedreigd door de monidiale veranderingen dan door het Grondwet. (Dit zou een bezwaar van mij KUNNEN zijn, het bedreigen van het sociaal stelsel. Maar dat is een andere, zeer ingewikkelde discussie).

Vorm en Inhoud gaan ook eenmaal hand in hand. En Vorm blijkt zo vaak doorslaggevend, dat blijkt ook weer bij dit Grondwet. Zou me niks verbazen dat we met ee mooiere FOLDER een stuk minder problemen hadden...

Ik vrees dat we die 60% NEE stemmers ook wel gaan halen. En dat deze nu al tegen Balkenende etc. gaan stemmen, iets te vroeg en niet ter plaatse.

Ben benieuwd...

Gelijkheid en de minder geslaagde poginen ervan...

Bij deze meldt ik dat ik geen fan ben van Lenin. Het is meer een reminder van de dingen die fout kunnen gaan bij het ontwikkelen en uitvoeren van iedeologieen die een oog hebben voor de complexe aspecten van de mens en de mensheid.

Water-borrel

Even een kort verslagje van de borrel in cafe Carels (zie Waterlandstichting/Carels groep)

Enkele opmerkelijke uitspraken:
- Tolerantie is een begrip uit de mechanika en heeft betrekking op de ruimte tussen radartjes of turbines die noodzakelijk is om het geheel te laten draaien
- Het stuk van Gabriel ten Brink werd als te veel op "spiritualiteit leunend" ervaren (ik vond de essay juist heel erg helder en uitgaand van de geo-sociale context)
- Even ging het over zinloos werk. Beter gezegd: Het zinloze van de meeste betaalde arbeid. Dat is natuurlijk een onderwerp die me heel erg boeit (zie website voor een recensie van Ethics of Work ). Dat zinloze papierverschuiven etc. is volgens mij verantwoordelijk voor heel wat burn-outs. Wat is immers efficienter om je tot waanzin te drijven dan het bouwen van heuveltjes van zand zodat iemand anders ze kan plat maken, zodat jij weer heuveltjes van zand kan maken? (Hier moet een betere metafoor voor zijn, er wordt aan gewerkt.) Enfin, zie de website voor een artikel van Hannah Arendt over Vita Completiva. Een toestand die niet door iedereen wordt gehaald, maar toch wel door erg velen wordt gemist!

Koop je eerlijk

Het machtigste wapen in de strijd voor een betere wereld, in ieder geval een wereld met minder schrijnende armoede, is wellicht het koopgedrag van de Westerse Mens. En de Westerse Mens vindt ook dat alles Groener, Duurzamer en Eerlijker moet. Totdat die in de winkel komt... En de aanbieding van de week ziet.

Om de consument zo ver te krijgen dat die de 'verantwoorde' producten zou kopen zou die vanf zijn vierde systematisch gebrainwashed moeten worden. Net als dat die nu is, maar voor alle Cola's in zijn hoofd zou er nu "Biologisch"moeten komen. Of iets dergelijks....

Helaas. Ik ben redelijk op de hoogte van alle ellende in de wereld. Kan bij elk willekeurig product in de supermarkt de Misdaad Tegen De Mensheid opnoemen (try me...). Ben vol van goede wil. En toch doe ik ook vaak inkopen gewoon omdat ik niet naar de andere kant van de stad wil fietsen... Of omdat ik iets anders lekker vindt.. Ik ben niet het enige "verlichte" individu die moeite heeft met het toepassen van de opgedane kennis en naleven van de terechte principes.

Daarom vindt ik de invloed van de regering cruciaal. De meeste mensen hebben hogere principes als Burger dan als Consument de politiek zou er gebruik van moeten maken. Waar zijn de Politici-helden die dat durven? Diederik Samson doet het in ieder geval.

Trouwens, vorig jaar mocht ik met de heer Szabo in debat over de nut van ontwikkelingsHULP. Al is er inderdaad allerei kritiek op OntwikkelingsHULP te bedenken (komt ook binnenkort op de site), sloeg het voorstel van Szabo kant nog val; kort door de bocht wilde hij de HULP vervangen door stimuleren van handel. Niks mis mee. Behalve het feit dat dat stimuleren heel erg leek op projecten die al jaren lopen en die uit de HULP pot worden betaald. Dat krijg je als je bepaalde onderwerpen overlaat aan mensen die toch wel één ontwikkelingsland bezocht hebben... Maar, waarom schrijf ik dat, omdat ik pas veel later het volgende stuk van Diederik Samson onder ogen kreeg, waar ik het uiteraard mee eens was!http://www.pvda.nl/download.do/id/300009913/cd/true/

The Lugano Report

Vrijdag ga ik naar de presentatie van het volgende boek. Klinkt erg goed. Alleen... Alweer zoveel nieuwe vragen, wanneer komt iemand eens met antwoorden?


----

The Lugano Report: On Preserving Capitalism in the Twenty-First Century
with and Appendix and Afterword by Susan George (Pluto Press, London, Sterling, VA, 1999) Paperback, 213 pp.

The powers that be of Capitalism 2000 are worried. They commission a group of eminent thinkers (the "Working Party") to dispassionately tell them what is in for the "System" if left to run its current course. They sequester them in Lugano, in the Swiss Alps, to produce this Report which is to contain their warnings and recommendations.

The "Commissioning Party" of the Report sees Capitalism as a social construct of cumulative human ingenuity: "the most brilliant collective invention of history"; it must therefore be preserved. The task of the 21st century will, in their eyes, thus be to create the legitimate, universally recognized global political structure to support it. This, because the Market, at its broadest and most inclusive, is "the closest we are likely to come to the wisdom of the Almighty".

In its Report, the Working Party shows displeasure with some of the trends they find in their analysis. They ring some apocalyptic bells of alarm and sound some matching warnings. Among them, they feel that several signs indicate that the Competitive Market is already crossing certain natural thresholds, a fact that is not being recognized --even when for some of them it is already too late. Beyond such thresholds, for example, the one in the distribution of wealth, disparities are dangerous for the System's very survival and must thus be monitored. "You simply can't have a global economy which enriches the few beyond any historical parallel and creates losers by the tens of millions". The resulting losers are invariably destabilizing for the System. Fortunately, these losers are, so far, failing to take responsibility for (and action from) their 'loserhood'. The occasional popular protests we see are more "last gasps rather than a true second wind", and NGOs have by now become less radical, challenging and unruly. The era of strong political opposition and broad solidarity fronts is over. But this will not last.

Because short-term interests are paramount, the System now simply welcomes growth for growth's sake, without calculating total end-costs, including growth's ecological and social costs, now being externalized with impunity by those who benefit from it.

Employment and satisfaction of human needs --as opposed to the needs of the Market itself-- are incidental to the Global System which obeys to the logic of supply and demand, NOT of want (need) and fulfillment.

In the financial sphere, the same short-term mentality works against long term benefits; the immediate rights of each operator are superseding the very maintenance of the System. Our few existing international regulatory institutions are all 'regulating' in the dangerous direction of even greater freedom for the Market, for it to continue to operate without constraints of any kind. Without rules and constraints, the Market can (and will) cause its own downfall, the Report warns. Left to itself, it will create too few winners and too many losers; it will lead to overproduction and underconsumption, to ecological destruction, to ever- increasing concentration of wealth and ever greater rejection of the unfit. The myth, indeed the cult, of inexorable progress must thus be abandoned. Otherwise, in a race to the bottom, the Outs will sooner or later revolt and bring Liberal Capitalism crashing down with them.

In the current uncontrolled market situation, creative destruction is at its highest. The resulting social rubbish and waste endanger liberal ideals and the Market, though few dare to say so in public.

The bottom line, we are told, is that we cannot both sustain the liberal Free Market System and simultaneously continue to tolerate the presence of "superfluous millions".

The only way to guarantee the happiness and well being of the majority is for the total population of the planet to be proportionally smaller. Therefore, a fierce Population Reduction and a Reproductive Inhibition strategy are both an economic, a social and an ecological imperative --AND they are perfectly defensible from an ethical point of view at this historical conjuncture. The question for us is thus not whether, but HOW to achieve the goal of such a drastic population reduction, because in the end, reproductive power will become the real threatening power.

In that light, 21st century politics should not be about pie-sharing anymore --or about who gets what resources, when and how. Politics, for the System's movers, will hinge on the deadly serious business of staying alive. The Ethics of Solidarity needs to be replaced by an Ethics of Emergency.

But contemporary world political authorities are not coming up with the adequate rules to solve the most obvious and striking problem of today; current rules are grossly inadequate if indispensable population pruning strategies are to become operational tomorrow. Leaders who persist in strategies of solidarity and universality and who try to practice citizen-based approaches should be personally discredited, so they will be mistrusted.

The corporate world also needs to create its own, more effective, internal policing and enforcing authority. TNCs need to practice a more truly, de-facto Alliance Capitalism.

The name of the game now is for Politics to focus not on Vitality, but on Mortality, to promote Reduction, not Reproduction. For a price (that we have to be willing to pay), and with sufficient political power brought to bear, this can be done.

So much on the Report's warning side (which often reads like a modern day social satire).

The Report further points to hidden bare truths that "few dare to speak about". For instance, in foreign aid, few people in the North realize that their taxes serve to bail out not the governments in need, so much as the big private players in the world Market. Or, even fewer see that the UN is ultimately useful to the System, because it is the one international forum which gives small, weaker members of the international community the illusion that they have something to say about running global affairs. (Speeches at the UN or UN conferences are cheap; binding contracts are never proposed nor are real sustainable incentives offered).

The Working Party then makes some radical recommendations in its Report. You have to read them for yourself, lest I give you the chance of missing out on drawing your own conclusions, issue by issue. You need to read, for example, about their views on full privatization of public services; on the the Bank's market approach to health care: should it finish the job of privatizing medicine wherever the process is not yet completed? You should also read about how organizations promoting vitality, reproduction, equity and people's solidarity should be attacked, and how Population Reduction and Reproductive Inhibition programs should become part of SAPs conditionality. Find out for yourself what the Report says about hard drugs: should they be legalized after all? You should read about why risky genetically engineered crops, if cultivated at all, should be confined to poor and populous countries only. Should democracy be kept under control (or phased out) for the Globalized Market to keep its dominant role? (.because elections and mass participation by definition favor the masses, who by definition too are losers?). Find out if the population factor is to be considered only in relation to the needs of the neo-liberal scheme of things thus pursuing drastic reductions in the supply of workers so as to retain all the features and privileges of the prevailing System --whatever the human costs. (We are reminded here that the original meaning of a proletarian is "one who serves the state not with property but with offspring").

Regardless of what the Report ends up recommending, one has to admit that they sell their Final Solution in a cleverly woven (and awfully teleologic) manner. Uncritical, quickly impressionalble readers, beware!

Susan George is not happy with the recommendations of the Lugano Report. In an incisive Annex --and fighting both against modern Machiavellism and against naivete-- she makes her ultimate call to arms. She tells us that at this time, declarations on what should and must be done will not do; they all pathetically neglect the crucial dimensions of Power; they leave out the shady politics of well-entrenched interests.

Assuming that any proposal for change towards a more people-centered, equitable development need only to be explained convincingly to be adopted, is the saddest and most irritating kind of naivete, she posits. She declares herself unwilling to continue to play stupid games. To her, the problem is not to persuade those who are responsible of these outcomes that their policies are mistaken, but rather to get Power to overrule them. She calls for finding ways to stop people who will stop at nothing, adding that codes of conduct and voluntary restraints are laughably (or weepingly) inadequate to protect people and nature from exploitation and destruction. To her, the choice is between THEIR rules and OURS: putting down the transnational tyranny before it puts us down is a must. And to shift the balance of power requires assessing one's numbers, forces and capacity of making alliances. The time is now (if not yesterday).

But the author unfortunately does not further elaborate on needed avenues of action. We indeed need more and heavier amunition to denounce and fight the Report's conclusions inch by inch, measure by measure.

In an afterword, the author makes some confessions, key among which is her own philosophy of always asking herself: Who is in control and how are they using their power? Which groups get the benefit and which pay the costs? She intends to convert us to the same philosophy since these are not pretty times and the stakes are high.

Susan George retains her well-known (and appreciated) sarcasm and wittiness in this book. For a sampler, here are a few of my favorites: "Unstable financial markets do not behave rationally; they can also create losers on a scale which would today make the 1930s look like a bad day at the races".
"For the poor, children are like lottery tickets: one may succeed in life and change the status of the whole family".
"The Invisible Hand is thwarted by the Invisible Womb".
"The doctrine of Liberalism is akin to that of the Gospel: many are called, only a few are chosen".
"Markets discipline instantly; they hold, as it were, permanent elections".
"Happily, few politicians are heroes".
"The war on drugs may be a crowd pleaser politically, but were it a real war, it would be considered a defeat worse than Vietnam".
"After the world's McDonaldization what will it be?: It will soon be McSchools, McHealth and McTransport".
"Big money is nomadic and travels at the speed of bytes".
"While ignorance and stupidity must be given their due, most things come out the way they do, because the powerful want tem to come out that way".

In Susan George's own words, the book is intended to afflict our comfort without, alas (yet), providing much comfort to and ways out for the afflicted. That highest of challenges is left up to us, the readers. Be prepared for this year's foreseeable discussions of this Report. If you have not read it you cannot talk about it.

A Note to the unconvinced: For those of you misled by the Bretton Woods institutions to believe that the neo-liberal order will eventually generate far more winners than losers, Susan George is prepared to give a CASH award if you come up with any proof remotely showing a misgiving or scruples emerging from any of the IMF pronouncements (see the announcement of her Qualm Prize on page 201).

Claudio Schuftan

Change of blog

Inspiratie ging verder dan alleen de inhoudelijke zaken.

Bij deze verander ik van blog. Reden van deze verandering is een estetische. Dit is alvast een kopie van mijn oude blog, de linken zal ik geleidelijk invoegen.

Nog een tijd te vinden op: www.universelemens.web-log.nl

-----------------------

Ben er weer!

Tja, aldus drie maanden geleden ging ik freelance een opdracht doen. Nou, geloof me, werken voor jezelf is erg vemoeiend! Het schrijven van blogs, proefschriften en ander nuttig materiaal gaat niet samen met het schrijven van een rapport in opdracht van een stichting waar Zeer Gedreven Persoonlijkheden werken.

Morgen heb ik een bespreking en ik heb zo maar het idee dat er nog enkele aanvullingen van me verwacht worden.

Vandaag echter beschouw ik mezelf als een Vrije Vrouw, vandaar dat ik weer inspiratie heb opgedaan voor nieuwe input voor mijn proefschrift en het verbeteren van de wereld. Of input voor het inzicht dat de wereld niet te verbeteren valt...

Geplaatst door Anna Chojnacka :: 15:40 :: Nog geen reacties :: Reageer
03 februari 2005
Welke geschiedenis wordt vandaag geschreven?

Ondertussen in Amsterdam wordt er een nieuwe ideologie gemaakt. Meer er over op de site van de Waterlandstichting. Sterker nog, je hebt er de kans om zelf te reageren en er wellicht aan bij te dragen.

Categorie: Gelijkheidsdenken Nederland
Geplaatst door Anna Chojnacka :: 11:40 :: Nog geen reacties :: Reageer
31 januari 2005
Tomorrow starts today!

Tja, sinds afgelopen donderdag is het zover: ik heb mijn baan opgezegd! Nu heb ik drie maanden een freelance onderzoeksopdracht en daarna.... Nobody knows. Ik ben er nog steeds van onder de indruk.

Geplaatst door Anna Chojnacka :: 09:46 :: Nog geen reacties :: Reageer

28 januari 2005
En de conservatieve invalshoek

De crisis in Nederland
en het conservatieve antwoord
Edmund Burke Stichting (Ja inderdaad, die)

Categorie: Gelijkheidsdenken Nederland
Geplaatst door Anna Chojnacka :: 15:10 :: Nog geen reacties :: Reageer
SGP

Reformatorisch Dagblad
Geplaatst: 3-4-2002 16:13 Laatst gewijzigd: 3-4-2002

SGP niet bij Abraham Kuyper in de leer

Gedachtegoed biedt geen verweer tegen overheid die veelgodendom laat bloeien

Christenpolitici moeten een list verzinnen om zich te wapenen tegen de dictatuur van het moderne gelijkheidsdenken. Zij moeten daartoe bij niemand minder dan Abraham Kuyper in
de leer. Dat stelde Bart-Jan Spruyt zaterdag 30 maart in de rubriek ”Haagse kringen”. Reden voor een driedelige serie met reacties van de drie christelijke partijen. Vandaag een reactie van de SGP’ers ir. B. J. van der Vlies en drs. E. J. Brouwer. Zij zien een ideaal en het gedachtegoed van Kuyper.

.
We schrijven 2002, een jaar uit de dictatuur van het ontkerstende gelijkheidsdenken. Niet alleen kerk en staat zijn van elkaar gescheiden, maar ook godsdienst en politiek. De paarse
meerderheid legt haar ’neutrale’ gelijkheidsdenken aan minderheden op.
Een rechtstreeks uitvloeisel van de Franse Revolutie. Om met Kuyper te spreken in zijn Stone-lezing over het calvinisme en de staatkunde (1898): „In de Franse revolutie was de vrijheid een vrijheid voor de Christelijke minderheid om Amen op de uitspraken der
ongelovige meerderheid te zeggen.”

.
Wat stelde Kuyper daar tegenover? Hij leerde dat de overheid haar gezag
rechtstreeks aan God ontleent en Zijn dienares is. Dat ze „God moet dienen door
het volk naar zijn ordonnantiën te regeren.” Ze moet „Godslastering
tegengaan, Zijn Naam in de constitutie belijden, de sabbat hooghouden, bid- en
dankdagen uitlokken, Zijn zegen inroepen en de kerken beschermen.” Van
harte mee eens tot zover!

Categorie: Gelijkheidsdenken Nederland
Geplaatst door Anna Chojnacka :: 15:03 :: Nog geen reacties :: Reageer
Tegen het gelijkheidsdenken!

Het Parool 07-04-2004

Een monsterverbond van PvdA, VVD en LPF zorgde ervoor dat staatssecretaris Nijs afgelopen maandag in de Tweede Kamer meer dan haar zin kreeg. Hogescholen en universiteiten krijgen wettelijk de ruimte om voor bepaalde studies toelatingsexamens in te stellen en een hoger collegegeld te eisen. De staatssecretaris had met deze mogelijkheden willen laten experimenteren. Maar de PvdA ging verder en wil deze vernieuwing zonder meer invoeren.

Optimisten mogen hebben gedacht dat deze partij lering had getrokken uit de vele mislukte en ondoordachte onderwijsvernieuwingen die door PvdA-bewindslieden in de afgelopen jaren zijn doorgedrukt, de werkelijkheid van maandagmiddag wijst anders uit. De oplettende kiezer kon overigens noteren dat dit standpunt geen basis vond in het verkiezingsprogramma van de PvdA.

Het leidt tot een volledige breuk met het bestaande toelatings- en selectiesysteem. Dit bestaat eruit dat het VWO-diploma toegang geeft tot studie aan de universiteit. Daarna dient de propedeuse, het eerste jaar aan de universiteit, om vast te stellen of men inderdaad geschikt is de gekozen studie af te ronden. Bij een enkele studie, medicijnen, bestaat een numerus fixus: er is een maximaal aantal studenten dat kan worden toegelaten. Omdat er meer gegadigden dan plaatsen zijn, worden deze op basis van loting toegewezen. Niet op basis van de hoogte van de eindexamenresultaten. Deze bleken namelijk geen enkele voorspellende waarde ten aanzien van universitair succes te bieden. Iemand met gemiddeld een zes maakte evenveel kans als dokter af te studeren als iemand met alleen maar negens op het eindexamen.

Dit systeem is echter door en door verrot. Allereerst omdat het VWO steeds beroerder voorbereidend wetenschappelijk onderwijs biedt, voornamelijk dankzij alle onderwijshervormingen van de laatste kwart eeuw. Daarnaast omdat specifieke eisen ten aanzien van afzonderlijke studies verdwenen zijn. Vroeger mocht je alleen met een gymnasium alfa-diploma voor notaris leren. Nu hoef je niet eens Latijn of Grieks in je eindexamenpakket te hebben gehad om klassieke te talen te studeren. In de derde plaats is de objectieve waarde van het VWO-examen denkbeeldig geworden, omdat het grotendeels gebaseerd is op cijfers die de scholen zelf hebben toegekend.

Ook de propedeuse beantwoordt allang niet meer aan zijn oorspronkelijke doelstelling: binnen een jaar geschikte studenten scheiden van ongeschikte. Gevolg is dit allereerst van de bij wet ingestelde mogelijkheid om twee jaar over de propedeuse te doen. Vervolgens van het huidige financieringsstelsel van universiteiten. Dit maakt het voor de instellingen zeer onaantrekkelijk studenten weg te sturen: dat kost geld. Het resultaat is dat de propedeuse nauwelijks een selecterende werking heeft. Er zijn studierichtingen waar nog geen vijf procent van de eerstejaars de propedeuse inderdaad binnen één jaar voltooit. In de meeste studierichtingen is dat percentage na twee jaar gestegen tot vijftig á zestig procent. Een enorme verspilling van tijd en geld. Daarna restte nog twee jaar voor de eigenlijk studie.

De situatie is verergerd door het steeds verder verminderen van de studiefinanciering, waardoor driekwart van de studenten er betaalde baantjes op nahoudt, die vaak ten koste gaan van de studie-inspanning. Dat wordt door het immense bestuurs- en controlesysteem van ministerie en instellingen verhaalt op docenten, die worden afgerekend op het percentage studenten dat ze laten slagen, want gezakte studenten kosten de instelling geld.

Kortom: het huidige selectiestelsel werkt niet en de financiering van het universitair onderwijs ondermijnt systematisch de kwaliteit ervan. Het zou voor de hand liggen dat men zich daarover in de politiek druk zou maken, en pogingen zou ondernemen om het bestaande toelatings- en selectiesysteem grondig te hervormen, ofwel een ander en beter stelsel in te voeren.

De voorstellen van Nijs, zoals nu aangescherpt door PvdA, VVD en LPF, negeren echter niet alleen de werkelijke problemen, maar verergeren die nog. Het VWO-diploma blijft, zo deelde Nijs mee, toegang tot de universiteit bieden. Maar als daarnaast nog aparte toelatingsexamens per studierichting worden ingevoerd, wordt dat een loze garantie, die onvermijdelijk tot een verdere devaluatie van het VWO-onderwijs leidt.
De plannen van de staatssecretaris zijn volgens haar ingegeven door de wens een eind te maken aan het ‘gelijkheidsdenken’ dat volgens haar het universitair onderwijs in Nederland karakteriseert. Ze verwart dit echter met de systematische ondermijning van de kwaliteit van het voorbereidend én het wetenschappelijk onderwijs door alle regeringen vanaf 1982, inclusief de huidige.


Categorie: Gelijkheidsdenken Nederland
Geplaatst door Anna Chojnacka :: 14:50 :: Nog geen reacties :: Reageer
26 januari 2005
De stad der blinden


Terwijl ik normaal gesproken toch minstens één nieuw concept per dag heb om de maatchappij het beste in te richten, was mijn maakbaarheidsgedachte de afgelopen 48 uur helemaal weggevaagd door Jose Saramgo en zijn Stad der blinden. Het boek is een meesterwerk, maar ga het niet lezen als je niet geconfronteerd wil worden met de mens in al zijn naaktheid. Het flinterdunne laagje beschaafdheid wordt reeds op de eerste drie pagina;s door de schrijver weggekrast... Waarna de vertelling onverstoord verdergaat over wat er gebeurd als er te veel mensen zijn en er te weinig eten, en geen water is. Niet fijn, niet nieuw. Doch, goed om in je gedachte te houden dat a) dit wel ons kern als mens beslaat, dit drijfveer naar voedsel, onderdak en seks en b) alles wat daarop gebouwd, qua verhevenheid en moraal, niet haalbaar is voor velen en uitermate fragiel en kwetsbaar is.

Aan elk politiek of sociaal stelsel zal toch realiteitszin ten onder moeten liggen, en deze vertelt ons dat er vele mechanismen nodig zijn om de mens de kans te geven zich te vervullen met nobele gedachten.

Geplaatst door Anna Chojnacka :: 11:42 :: Nog geen reacties :: Reageer
23 januari 2005
Third Culture en de vraag van 2004!

Op de website EDGE vind je de Derde Cultuur. Heel kort door de bocht houdt de derde cultuur en fusie in van de exacte en de sociale wetenschappen in. Een waar Walhalla!

Categorie: Exacte wetenschap en sociale ongelijkheid
Geplaatst door Anna Chojnacka :: 20:59 :: Nog geen reacties :: Reageer
20 januari 2005
Businessplan voor armoedebestrijding

Om de ongelijkheid in de wereld een beetje weg te strijken zijn er in 2000 door de Verenigde Naties Ontwikkelings Doelstellingen (Nl Eng) vastgelegd. Hier onder valt o.a. het halveren van absolute armoede (het aantal mensen die van één dollar per dag of minder moeten rondkomen) en basis onderwijs voor allen. De deadline hiervoor: 2015.
Deze doelen staan bekend als de Millenium (Ontwikkelings) Doelstellingen (Millennium Development Goals). Ondanks alle negatieve voorspellingen is deze week zowaar een rapport uitgekomen die beweert dat de MIllenium Doelstellingen wél haalbaar zijn!

Even poorest countries can achive MDGs by 2015