Deze week zijn er de volgende essay en stuk op de site te vinden:
The Nature of Normal Human Variety, een vraaggesprek met Armand Leroi over de moeilijkheden waar wetenschappers mee te maken hebben als het aankomt op genonderzoek bij de mens. Een van de natuurlijke "afwijkingen" tussen de mensen is namelijk die van een ras. Aangezien het indelen van mensen in rassen zeer beladen is, belemmert dit onderzoek die van belang kan zijn voor betere medicijnen die per gen-opmaak beter aanslaan. (Dit is bijv. het geval bij AIDS medicatie, AC). Anderszijds zijn dergelijke onderzoeken uiteraard in de loop van de geschiedenis zeer zwaar verdraaid en misbruikt voor volkenmoord en discriminatie. Hoe kan de wetenschap en maatschappij hier mee omgaan?
Unto this Last Een essay van John Ruskin die de politieke economen uitdaagt hun basisuitgangspunten te herzien. Mijn all time favorite, en al is het meer dan 150 jaar oud, past het naadloos in het globaliseringsdebat en uiteraard in de Elkaars Gelijke discussie!
Elkaars Gelijke, essays en links
Wednesday, 29 June 2005
Monday, 27 June 2005
"I think the woman in question was, in broad terms, correct"
The girl in the café
Wat weinig mensen weten is dat Richard Curtis niet alleen schrijver is van weergaloos succesvolle comedies (Four weddings and a funeral, Notting Hill, Bridget Jones's diary), maar ook mede-oprichter van de stichting Make Poverty History. Curtis schreef het scenario voor The girl in the café, en had niet durven hopen hoeveel ervan reeds 'history' is vandaag, wanneer de tv-film zowel in Engeland en Amerika als in Nederland de première-uitzending krijgt. Hoofdpersoon Lawrence (Nighy) bezoekt als volgzame ambtenaar namelijk de G8-conferentie waar gesproken wordt over het kwijtschelden van staatsschulden van arme landen - een oud idee dat recent zowaar groen licht heeft gekregen. In het café tegenover ontmoet hij een charmante mysterieuze jongedame (Macdonald)... ( meer info Cinema.nl )
Deze film is afgelopen zaterdag op Nederland 3 geweest. Op 2 juli komt die nog op de Belgische Canvas! Echt een aanrader. Zou zonder De Boodschap nog leuk zijn...
Achtergrond...
De achtergrondpapers van de discussie zijn te vinden op de site van Waterlandstichting...
De wereld, ego en economische groei, deel 1.
Binnen de Waterlandstichting werden de volgende drie vragen gesteld:
1. Waarom levert economische groei zo weinig echte welvaart op?
2. Waarom zijn we verslaafd aan economische groei?
3. Wat valt eraan te doen?
----
ad 1. Het streven naar economische groei komt voort uit een model dat gebaseerd is op een eendimensionaal mensbeeld.
Het economisch model gaat uit van een rechtlijnig mensbeeld. Volgens dat model handelen we uit hebzucht naar het materiele en streven altijd naar progressie. Sociale gevoelens zijn slechts toevallige, verstorende elementen.
Dat in dit mensbeeld waarheid schuilt, zal geen geheim zijn. Hebzucht en streven naar vooruitgang worden terecht als een constante in het menselijk handelen aangemerkt.
Een andere constante wordt door de economen echter niet zo specifiek benoemd terwijl dat minstens net zo’n immense drijfveer is of zelfs het ultieme doel vormt voor een mens, namelijk het streven naar liefde. Niet die tussen twee geliefden, maar zoals Alain de Botton het zo treffend omschrijft: de liefde van de wereld. Dit wordt ook aangemerkt als de zucht naar erkenning, ik prefereer echter de eerste aanduiding, omdat deze term je meteen met een schok doet beseffen wat voor een krachtig drijfveer het inderdaad is.
De liefde van de wereld. Hoe win je deze? Tussen al die andere stemmen die schreeuwen om gehoord te worden, die zich in veren tooien om gezien te worden.
Dit gezien worden, gehoord worden is een dagvullende bezigheid. De liefde van de wereld is niet oneindig. Al zijn er vele werelden waarbinnen je de liefde kunt ervaren, zoals de wereld van je vakgenoten, collega’s, teamgenoten, is de liefde vluchtig en doorgaans gericht op het zichtbare. Je moet er telkens opnieuw voor vechten.
Het gevoel van welvaart in onze wereld zal dus altijd samengaan met de drang gezien worden, erkend te worden en liefst toch bemind te worden. Indien je religieus van aard bent heb je dat gevoel van gezien worden en bemind te zijn, hetgeen de druk kan verminderen, zo niet dan is het individu hiervoor toch vooral op zijn medemens aangewezen. De medemens die helaas ook full-time bezig is met zijn ego.
Wat hiermee uiteraard samenhangt, is de angst voor het verliezen van datgene wat je aan wereldliefde hebt opgebouwd, een emotie die ook een sterke motivator is.
Beide drjfveren richten zich aldus op status, waarbij materiele goederen een middel kunnen zijn om deze te verkrijgen. Aangezien status per definitie schaars is, lijkt de echte welvaart slechts voor een select groepje te zijn weggelegd, er van uitgaande dat deze zich niet te veel laat storen door de angst dit schaars goed te verliezen. Eigenlijk wordt het select groepje erg klein onder dezeomstandigheden. Dit hele status najagen lis de facto een Catch 22 gebeuren. Je kunt status nooit langdurig bezitten, aangezien vooruitgaan en vermeerderen ook vaak een onderdeel van status is.
Dat is toch ziek? Internationaal en nationaal beleid gericht op het stimuleren van een paranoide maatschappij.
1. Waarom levert economische groei zo weinig echte welvaart op?
2. Waarom zijn we verslaafd aan economische groei?
3. Wat valt eraan te doen?
----
ad 1. Het streven naar economische groei komt voort uit een model dat gebaseerd is op een eendimensionaal mensbeeld.
Het economisch model gaat uit van een rechtlijnig mensbeeld. Volgens dat model handelen we uit hebzucht naar het materiele en streven altijd naar progressie. Sociale gevoelens zijn slechts toevallige, verstorende elementen.
Dat in dit mensbeeld waarheid schuilt, zal geen geheim zijn. Hebzucht en streven naar vooruitgang worden terecht als een constante in het menselijk handelen aangemerkt.
Een andere constante wordt door de economen echter niet zo specifiek benoemd terwijl dat minstens net zo’n immense drijfveer is of zelfs het ultieme doel vormt voor een mens, namelijk het streven naar liefde. Niet die tussen twee geliefden, maar zoals Alain de Botton het zo treffend omschrijft: de liefde van de wereld. Dit wordt ook aangemerkt als de zucht naar erkenning, ik prefereer echter de eerste aanduiding, omdat deze term je meteen met een schok doet beseffen wat voor een krachtig drijfveer het inderdaad is.
De liefde van de wereld. Hoe win je deze? Tussen al die andere stemmen die schreeuwen om gehoord te worden, die zich in veren tooien om gezien te worden.
Dit gezien worden, gehoord worden is een dagvullende bezigheid. De liefde van de wereld is niet oneindig. Al zijn er vele werelden waarbinnen je de liefde kunt ervaren, zoals de wereld van je vakgenoten, collega’s, teamgenoten, is de liefde vluchtig en doorgaans gericht op het zichtbare. Je moet er telkens opnieuw voor vechten.
Het gevoel van welvaart in onze wereld zal dus altijd samengaan met de drang gezien worden, erkend te worden en liefst toch bemind te worden. Indien je religieus van aard bent heb je dat gevoel van gezien worden en bemind te zijn, hetgeen de druk kan verminderen, zo niet dan is het individu hiervoor toch vooral op zijn medemens aangewezen. De medemens die helaas ook full-time bezig is met zijn ego.
Wat hiermee uiteraard samenhangt, is de angst voor het verliezen van datgene wat je aan wereldliefde hebt opgebouwd, een emotie die ook een sterke motivator is.
Beide drjfveren richten zich aldus op status, waarbij materiele goederen een middel kunnen zijn om deze te verkrijgen. Aangezien status per definitie schaars is, lijkt de echte welvaart slechts voor een select groepje te zijn weggelegd, er van uitgaande dat deze zich niet te veel laat storen door de angst dit schaars goed te verliezen. Eigenlijk wordt het select groepje erg klein onder dezeomstandigheden. Dit hele status najagen lis de facto een Catch 22 gebeuren. Je kunt status nooit langdurig bezitten, aangezien vooruitgaan en vermeerderen ook vaak een onderdeel van status is.
Dat is toch ziek? Internationaal en nationaal beleid gericht op het stimuleren van een paranoide maatschappij.
Saturday, 11 June 2005
Straf?
Ok. Je verdoezeld miljoenen. Corrumpeert eeen hele sector. Wat voor straf staat erop? Een boete van 6.000 euro en een taakstraf van 180 uur.
Ja, de bouwfraude. De klokkeluider heeft er een hartaanval aan overgehouden en is zo goed als failliet. Zijn zoon komt ook niet aan de slag in de bouw.
En de daders? Die kopen drie flessen wijn minder en slapen er geen nacht minder om.
To be continued...
Ja, de bouwfraude. De klokkeluider heeft er een hartaanval aan overgehouden en is zo goed als failliet. Zijn zoon komt ook niet aan de slag in de bouw.
En de daders? Die kopen drie flessen wijn minder en slapen er geen nacht minder om.
To be continued...
Friday, 10 June 2005
Make Stupidity History...
Op 2 juli wordt het grootste concert ter bate van de arme landen ooit georganisseerd, de LIVE 8. In 1985 werd al het grootscheepse Live Aid concert gehouden om de hongersnood de wereld uit te banen ( we are the world... etc). Dat heeft helaas de hongernood niet definitief opgelost.
Live 8 is een verwijzing naar de G 8 bijeenkomst die vanaf 2 juli in Schotland gaat plaatsvinden en waar waarchijnlijk weer afspraken worden gemaakt door de rijkste landen die niet zo heel erg goed zijn voor de armste. Het Live 8 concert is een onderdeel van de "Make Poverty History" campagne die zich voornamelijk op drie zaken richt:
1. Kwijtschelding van schulden voor de armste landen ( ter herinnering: Bolivia geeft meer uit aan de RENTE van de schulden aan o.a. de Wereldbank dan aan zijn gehele medische sector),
2. Een eerlijker handelssysteem (de meeste ontwikkelingslanden hebben voornamelijk landbouw producten aan te bieden. Door middel van protectionistische maatregelen, zoals extra invoerrechten op graan, melk en suiker uit deze landen vormt de Westerse wereld geen afzet markt voor deze producten. Erger nog, het Westen dumpt zijn overschotten juist daar, daarmee ook de lokale markt verpestend)
en tenslotte:
3. Meer en betere hulp, zodat deze landen hun achterstand weer kunnen inhalen.
Enfin. Op BBCnews staat een bericht over het concert, met enkele reacties van de solidaire burger. O.a. :Schulden zijn toch niet zo erg. Iedereen heeft toch een hypotheek? en '"Ik moet al tien uur per dag werken om mijn eigen gezin te voeden, laat staan Afrika!"*.
Geinspireerd op dit soort reacties roep ik een nieuwe campagne uit:
Make stupidity history!
Lees het bericht op:
Geldof reveils Live 8 show plans
Lees meer over de campagne op:
Make poverty history
* Ok, het is niet dom om 10 per dag voor je gezin te werken. De kans is alleen groot dat hij/zij 10 uur per dag werkt om een groot huis met drie badkamers, twee auto's etc. werkt. Dan is het een stomme vergelijking.
Live 8 is een verwijzing naar de G 8 bijeenkomst die vanaf 2 juli in Schotland gaat plaatsvinden en waar waarchijnlijk weer afspraken worden gemaakt door de rijkste landen die niet zo heel erg goed zijn voor de armste. Het Live 8 concert is een onderdeel van de "Make Poverty History" campagne die zich voornamelijk op drie zaken richt:
1. Kwijtschelding van schulden voor de armste landen ( ter herinnering: Bolivia geeft meer uit aan de RENTE van de schulden aan o.a. de Wereldbank dan aan zijn gehele medische sector),
2. Een eerlijker handelssysteem (de meeste ontwikkelingslanden hebben voornamelijk landbouw producten aan te bieden. Door middel van protectionistische maatregelen, zoals extra invoerrechten op graan, melk en suiker uit deze landen vormt de Westerse wereld geen afzet markt voor deze producten. Erger nog, het Westen dumpt zijn overschotten juist daar, daarmee ook de lokale markt verpestend)
en tenslotte:
3. Meer en betere hulp, zodat deze landen hun achterstand weer kunnen inhalen.
Enfin. Op BBCnews staat een bericht over het concert, met enkele reacties van de solidaire burger. O.a. :Schulden zijn toch niet zo erg. Iedereen heeft toch een hypotheek? en '"Ik moet al tien uur per dag werken om mijn eigen gezin te voeden, laat staan Afrika!"*.
Geinspireerd op dit soort reacties roep ik een nieuwe campagne uit:
Make stupidity history!
Lees het bericht op:
Geldof reveils Live 8 show plans
Lees meer over de campagne op:
Make poverty history
* Ok, het is niet dom om 10 per dag voor je gezin te werken. De kans is alleen groot dat hij/zij 10 uur per dag werkt om een groot huis met drie badkamers, twee auto's etc. werkt. Dan is het een stomme vergelijking.
Thursday, 9 June 2005
Out of the closet...
Iets eerder dan gepland gaan we sinds vandaag publiek. Een beetje dan... Het schijnt dat je de zaken op internet toch niet zo verborgen kan houden dus kan ik er maar beter vakkundige mensen bij betrekken en om advies, feedback en commentaar vragen. Jullie die dit lezen dus!
O ja, en aan de rest van de website wordt echt gewerkt!
Comentaren plaatsten wordt graag gezien. Schroom niet, lang leve het debat!
O ja, en aan de rest van de website wordt echt gewerkt!
Comentaren plaatsten wordt graag gezien. Schroom niet, lang leve het debat!
Tuesday, 7 June 2005
Brussel, Hogard en Balkenende.
Van zondagmiddag tot maandagavond was ik in Brussel voor de Campagne voor de Goede Zaak. Dat wil zeggen, we hadden een overleg met de deelnemende landen over de materialen. Het goede nieuws is: we mogen het op nationaal niveau ontwerpen! Yeah! Dat gaat lekker opschieten nu. Dus: de EU is erg handig, zolang je je eigen gang kan gaan, hi, hi.
Er zijn erg veel leuke stukjes in Brussel, rechts van het Place du Congres. Er zijn ook wat minder leuke stukjes in Brussel, links van het Place du Congres. Nu wil ik niet het Koniklijk Paleis en de Grote Markt afzetten tegen de Kruidtuin en het Koniginneplein en zo. Nee, het grote verschil is, links van het Place du Congres kon je NIET op zondagavond pinnen, NERGENS. Niet bij de 22 banken of zo die ik heb geprobeerd. En rechts van het Place du Congres kon het wel. Voila! Slechts twee uur later kon ik even op het terrasje zitten op het Grote Markt. Waar een ober me geduldig heeft uitgelegd dat de pinautomaten NATUURLIJK leeg zijn na het weekend. Natuurlijk. Silly me.
O ja, de volgende dag op weg terug werd ik aangesproken door een sympathiek ogende Belg in de trein die zich verontschuldigde voor de uitspraken van zijn Minister van Buitenlandse Zaken Guht over Balkenende. De uitspraken gingen onder andere over het feit dat de laatste op Harry Potter zou ljken en geen charisma heeft en de EU campagne niet goed heeft aangepakt. Tja. Ik geloof zelf in het spreken van waarheid, vooral in de krant. Zo had de Volkskrant vandaag een geniale strip als antwoord. Hogard die Harry Potter en nog een jongeling uit elkaar houdt bij een gevecht waarop arme Harry uitstamelt: "Die hufter noemde me Jan Peter Balkenende!".
Helaas: de Belg is in anonimiteit gebleven en zal de strip als mijn enige passende antwoord op zijn excuses nooit ontvangen.
Er zijn erg veel leuke stukjes in Brussel, rechts van het Place du Congres. Er zijn ook wat minder leuke stukjes in Brussel, links van het Place du Congres. Nu wil ik niet het Koniklijk Paleis en de Grote Markt afzetten tegen de Kruidtuin en het Koniginneplein en zo. Nee, het grote verschil is, links van het Place du Congres kon je NIET op zondagavond pinnen, NERGENS. Niet bij de 22 banken of zo die ik heb geprobeerd. En rechts van het Place du Congres kon het wel. Voila! Slechts twee uur later kon ik even op het terrasje zitten op het Grote Markt. Waar een ober me geduldig heeft uitgelegd dat de pinautomaten NATUURLIJK leeg zijn na het weekend. Natuurlijk. Silly me.
O ja, de volgende dag op weg terug werd ik aangesproken door een sympathiek ogende Belg in de trein die zich verontschuldigde voor de uitspraken van zijn Minister van Buitenlandse Zaken Guht over Balkenende. De uitspraken gingen onder andere over het feit dat de laatste op Harry Potter zou ljken en geen charisma heeft en de EU campagne niet goed heeft aangepakt. Tja. Ik geloof zelf in het spreken van waarheid, vooral in de krant. Zo had de Volkskrant vandaag een geniale strip als antwoord. Hogard die Harry Potter en nog een jongeling uit elkaar houdt bij een gevecht waarop arme Harry uitstamelt: "Die hufter noemde me Jan Peter Balkenende!".
Helaas: de Belg is in anonimiteit gebleven en zal de strip als mijn enige passende antwoord op zijn excuses nooit ontvangen.
CHRISTELIJK Sociaal Jongeren Congres
Maanden had ik het voorrecht te mogen werken aan het Christelijk Sociaal Jongeren Congres. Afgelopen zaterdag was het zover. Het thema was: "Met wie ben jij solidair?"
Enige aantekeningen:
1. Ik heb me verbaasd over het feit dat je het woord Naastenliefde vijf keer kan noemen in je speech om vervolgens een oproep doet om de mens zelf zijn problemen te laten oplossen, want immers DAT is de Christelijke gedachte. De mens heeft een vrije wil en kan ermee doen wat die wil. De bedoeling is dat hij er zijn problemen mee oplost (aldus Hans Hillen, ex CDA kamerlid).
2. In het publiek zat een figuur die rustig beweerde dat je ziek werd van je zonden. Niks, geen oerzonde, maar een rechtstreeks verband. Vandaag gelogen, morgen hoofdpijn. "Als je niet hier in gelooft, geloof je niet in God". De zaal, waaronder de debateerders (o.a. Gerda Verburg en Doekle Terpstra) negeerde de opmerking volkomen. Was het de routine op dit soort bijeenkomsten? Een korte rondvraag bevestigde dit.
3. Wat ik mooi vind aan gelovige mensen is het vanzelfsprekend respect waarmee ze elkaar lijken te bejegenen.
4. Wat ik minder mooi vind aan gelovige mensen is de lichtelijke arrogantie waarmee SOMMIGEN de niet gelovige benaderen, in dit geval mij dus. Een associatie met een rat race naar de hemel dringt zich op.
5. Vraagtekens bij alles stellen is mijn tweede natuur. Daardoor komt het dat ik mijn geloof niet kan benoemen, laat staan beschrijven. Mijn overtuiging blijft dat het beter is eeuwig te twijfelen dan een leven lang alles zo ZEKER WETEN.
6. Een paar mooie momenten: Een commissielid die onverwachts een grotere rol op zich moest nemen en die je zichzelf zag overstijgen. De speech van Josine Westerbeek was mooi en inspirerend (ja, naastenliefde kan ook praktisch en ze is een vakbondsvrouw). De workshop van Paul de Beer was ook top, lekker laagdrempelig en begon bij de kern, want wat is die solidariteit nou? O ja, en ik die zo graag praat, heb alleen rondgerend en de microfoon anderen ter beschikking gesteld. Als dat geen naastenliefde is....
Allah zij met U!
Enige aantekeningen:
1. Ik heb me verbaasd over het feit dat je het woord Naastenliefde vijf keer kan noemen in je speech om vervolgens een oproep doet om de mens zelf zijn problemen te laten oplossen, want immers DAT is de Christelijke gedachte. De mens heeft een vrije wil en kan ermee doen wat die wil. De bedoeling is dat hij er zijn problemen mee oplost (aldus Hans Hillen, ex CDA kamerlid).
2. In het publiek zat een figuur die rustig beweerde dat je ziek werd van je zonden. Niks, geen oerzonde, maar een rechtstreeks verband. Vandaag gelogen, morgen hoofdpijn. "Als je niet hier in gelooft, geloof je niet in God". De zaal, waaronder de debateerders (o.a. Gerda Verburg en Doekle Terpstra) negeerde de opmerking volkomen. Was het de routine op dit soort bijeenkomsten? Een korte rondvraag bevestigde dit.
3. Wat ik mooi vind aan gelovige mensen is het vanzelfsprekend respect waarmee ze elkaar lijken te bejegenen.
4. Wat ik minder mooi vind aan gelovige mensen is de lichtelijke arrogantie waarmee SOMMIGEN de niet gelovige benaderen, in dit geval mij dus. Een associatie met een rat race naar de hemel dringt zich op.
5. Vraagtekens bij alles stellen is mijn tweede natuur. Daardoor komt het dat ik mijn geloof niet kan benoemen, laat staan beschrijven. Mijn overtuiging blijft dat het beter is eeuwig te twijfelen dan een leven lang alles zo ZEKER WETEN.
6. Een paar mooie momenten: Een commissielid die onverwachts een grotere rol op zich moest nemen en die je zichzelf zag overstijgen. De speech van Josine Westerbeek was mooi en inspirerend (ja, naastenliefde kan ook praktisch en ze is een vakbondsvrouw). De workshop van Paul de Beer was ook top, lekker laagdrempelig en begon bij de kern, want wat is die solidariteit nou? O ja, en ik die zo graag praat, heb alleen rondgerend en de microfoon anderen ter beschikking gesteld. Als dat geen naastenliefde is....
Allah zij met U!
Thursday, 2 June 2005
Europese Grondwet Game Over
Nou, dat was dan dat. Nederland ging ook met meer dan 60 procent tegen stemmen. Bij het aanschouwen van de Haagse tronies begreep ik ook wel waarom. De voorgeleerde tekst van Van Aartsen over de 'intelligente' kiezer. Kom op zeg, elke politicus heeft een mindere of grotere hekel aan de kiezer. We weten heus wel dat deze keuze niks met intelligentie te maken had, maar met onvrede.
Maar niks aftreden. Al zou ik wel weten wie ik weg wil hebben. Wat heeft de kiezer eraan dat Balkie zulke geweldige dingen presteert (?) als niemand het ziet? En wat heb je aan Van Aartsen? Ik weet het niet. Ah. Ah.
Maar niks aftreden. Al zou ik wel weten wie ik weg wil hebben. Wat heeft de kiezer eraan dat Balkie zulke geweldige dingen presteert (?) als niemand het ziet? En wat heb je aan Van Aartsen? Ik weet het niet. Ah. Ah.
Subscribe to:
Comments (Atom)