Ok, ok, sommige burgers zijn inderdaad een beetje zielig... Over de 'Unemployed-black-man-in-the-street-fund'

In het onderstaande filmpje wordt op een mooie manier uitgelegd hoe de mechanismen werken achter de meest besproken hedgefunds, wie de crises veroorzaakt en wie er uiteindelijk de prijs voor betaalt of er evengoed aan verdient. Mijn favoritie zin; "Because these hedgefunds you know, they use really good names".
Je kan maar beter er om lachen dan huilen zullen we maar zeggen.

De arme zielige betere burger

Alsof zo'n congres over Duurzaam Natuursteen nog niet genoeg was, zijn we gisteravond met een mooie vertegenwoordiging van de 1%CLUB getogen naar het debat over de Betere Burger op de werkvloer. De aankodiging klonk veelbelovend, bah, meer dan dat; helemaal in de lijn met de gedachtegoed met de 1%CLUB. Op de site stond namelijk:

De betrokkenheid bij de samenleving houdt niet op bij het betreden van je werkplek of je kantoor. Wie in zijn vrije tijd rekening houdt met het milieu en de medemens, wil dat natuurlijk ook tussen 9 en 5 doen.

Veel werkgevers hebben dat inmiddels begrepen. Ze stimuleren vrijwilligerswerk, dragen bij aan projecten voor minderbedeelden of presenteren zich als maatschappelijk verantwoorde ondernemers.

"Hoe maatschappelijk betrokken kun je onder werktijd zijn?"

Spannend, dacht ik. Eens kijken wat voor nieuwe initiatieven er zijn op het gebied van werknemerparticipatie. Mogen ze al hier en daar via intranet meebeslissen over hun werkomgeving of misschien zelfs over de etische kwesties aangaande hun bedrijf? Hoe assisteert de bedrijfsleiding hun werknemers bij hun maatschappelijke initiatieven? Etc. U begrijpt: helemaal in de lijn met hoe de 1%CLUB graag de burger ziet.

Helaas.

De inleiding van de heer Engelen was echt van een uitmuntende kwaliteit, al wekte die wel al het sterke vermoeden dat de aankondiging wellicht niet de goede verwachting bij me heeft gewekt. En dat op zich is dan nog niet erg. Het is aan de heer Engelen om ons te verlichten en onze hersenen te dwingen snel te schakelen en het vraagstuk van meerdere kanten te bekijken. (Overigens was het aspect van zijn betoog die me het meest aansprak die van de toenemende ongelijkheid in onze samenleving. Verassend, inderdaad, gezien de Elkaars Gelijke site). Maar dan.

De rest van het 'debat' met de panelleden ging alleen over de zielige werkenemers die speelbal waren van de machtspositie van het bedrijfs leven, de overheid, tja, wat niet eigenlijk... Ik ga trouwens geen samenvatting geven hier van het gezegde, die kunt u vinden op de site van de BETERE BURGER. Geen spoor te bekennen van nieuwe particpatievormen van de burger op de werkvloer of nieuwe betrokkenheid bij de samenleving via zijn bedrijf.

Uiteraard was het Natasja van de Berg die nog wel bereid was hier het en en ander over te zeggen, maar helaas; al snel keerde het debat terug naar de werknemer, die toch vooral afgestraft werd voor zijn pogingen iets sociaals te doen. Of zich een rad voor ogen liet draaien als hij geloofde dat zijn bedrijf het daadwerkelijk meeende met de sociale initiatieven elders, zoals TNT Post het pretendeerde met zijn deelname aan het World Food Programme van de Verenigde Naties.

Jammer. Erg jammer.

Maar goed, de redding kwam, zoals zo vaak, tijdens de borrel. Want er beleken wel degelijk stiekem vooruitstrevende ondernemers in de zaal te zitten. In ieder geval eentje, Leo Dijkgraaf, de oprichter van Annie Contact. Een telemarketingbedrijf waar de werknemers heel veel zeggenschap hebben over hun werkomgeving; invulling van de werkuren, zelfs over de keuze van hun klanten, hetgeen voor deze branche verre van vanzelfsprekend is. Verder vertelde hij hele inspirerende dingen over de andere zaken waar hij mee bezig was, waar ik vooralsnog wijselijk over zal zwijgen. Laat ik alleen maar zeggen dat er meer mogelijk is dan vertegenwoordigers van bepaalde branches je wijs maken...Zeker als je laat leiden door een werkelijke vraag vanuit je werknemers.

En dat was dan weer mooi. Erg mooi.

Over aanrechtbladen, kinderbloed en duurzaam natuursteen

Het uitkiezen van mijn aanrechtblad was geen makkelijk karwei. Ik wilde graag een zwart aanrechtblad; volgens de enorm opdringede keukenverkoper met de kleine slinkse oogjes bestond zulks niet. Raar, wat ik dacht toch echt zwarte aanrechtbladen gezien te hebben bij de keukenboer verderop; bij de firma GLAD JAN'US.

Nieuwsgierig als ik ben heb ik destijds een groothandel opgebeld waar een rasechte vakman de telefoon opnam en me voorzag van een enorme stroom informatie over de meest uiteenlopende soorten natuurstenen die er op deze aarde verkrijbaar waren; en ja hoor, daar zaten dan ook zwarte soorten bij. Daarvoor hoefde je eigenlijk ook alleen maar naar Belgie af te reizen. Mooi, dacht ik, lekker dichtbij. Dus weinig CO2 uitstoot... Door de locatie heb ik destijds niet stilgestaan bij de vraag of er al dan niet kinderarbeid aan te pas kwam. Dat associeer je dan toch vooral met India of zo.

Terecht, blijkt het dan weer.

Gister had ik de eer om het congres over Duurzaam Natuursteen te Schimmert voor te zitten. De locatie was RMP Grafmonumenten te Schimmert. De bedrijfsleider ervan is actief bezig met het verbeteren van de arbeidsomstandigheden in India. In zijn werkplaats aldaar is dat al gelukt; de omstandigheden schijnen daar beter te zijn dan in Belgie (oeps...), maar in de steengroeve waar het materiaal vandaan komt zijn er nog wel wat misstanden te vinden. Het gave was dus, dat meneer Reubseat, met camera en al gewoon naar die steengroeve is getogen om dat allemaal in beeld te brengen. Zijn benadering daarbij is ook ontwapenend nuchter; ze praten erover met de eigenaar van de groeve maar verbieden vooralsnog niets. Pas als ze een alternatief kunnen bieden, zullen ze ingrijpen. In deze fase maken ze in ieder geval duidelijk dat er een bepaalde standaard snel moet komen willen ze in de toekomst nog verder zaken met elkaar doen; gezondheidszorg, onderwijs etc. Voordat hij de goodiebag over het plaatselijke bedrijf uitstrooit wil hij ze de kans geven er zelf iets aan te doen.
Ook niet verkeerd...

De dag draaide om de gedragscode die is opgesteld voor de branche om sociale en milieu-misstanden te voorkomen. De aanweizige bedrijfsleiders gaven aan echt behoefte aan een dergelijke standaard te hebben; dat was iets wat hun inspanningen zichtbaar zou maken en hun postite om overheidsopdrachten te verwerven (die vanaf 2010 immers heel erg duurzaam moeten zijn) veel sterker zou maken.

Zie hier de nieuwsitem over dit onderwerp.

Work in progress

Het bouwen van de website gaat als een trein. Afgelopen vrijdag kregen we de voortgang te zien; het ziet er zowaar naar uit dat alles volgens planning opgeleverd gaat worden. Een zeer, zeer uitzonderlijke gang van zaken, dat een IT project tijdig opgeleverd wordt, heb ik me laten vertellen. Maar wat uiteraard nog belangrijker was dan het vasthouden aan de planning; de website zag er echt super, super goed uit!!! En nog even en dan gaat het online! Nog minder dan een maand. So much to do and so little time! Is maar goed dat we pas weken later officieel gaan lanceren.

Doeltreffend fondsenwerven.

Gister hebben we een inspirerend gesprek gehad met dhr. Van Stokkom, die werkzaam is als adviseur giftenbeleid voor vermogensfondsen. Daarnaast heeft hij een zeer informatieve weblog over goede doelen en fondsenwerven, aangevuld met algemene observaties over uiteenlopende zaken. Zeker een aanrader!

En hoe was het fondsenwerven zelf dan gegaan? We zijn in ieder geval naar buiten gegaan met een mooie paraplu; erg doeltreffende bijdrage aangezien het heel hard regende.

Binnekort...

... komt er een nieuwe weblog. Het moge duidelijk zijn dat mijn passie voor de vraagstukken aangaande het denken over gelijkheid en de mogelijke invulling ervan (tijdelijk?) heeft verloren van de praktische invulling ervan. De ontwikkeling van de 1%CLUB site en alles wat ermee samen hangt neemt me volledig in beslag. Alles gaat dan ook bijna met lichtsnelheid. De ontwikkeling van de website verloopt nagenoeg volgens planning, we hebben een nieuw bestuur, nieuw kantoor(tje) en steeds meer mensen die ons met raad en daad bijstaan.

Het is echt gaaf om te zien hoe een dergelijk idee zich ontwikkelt en vorm krijgt. Voor mij was het begonnen met de essaywedstrijd van de NRC Handelsblad; het verhaal over macht en onmacht. Met de vraag hoe we zelf met de ongelijkheid in de wereld moeten omgaan en daar iets aan kunnen doen. Ik was op zoek naar een standaard die haalbaar was voor iedereen en kwam uit bij een voorstel om het tot een gewoonte te maken om 1% van je inkomen in te zetten om de levenstandaard van de mensen in ontwikkelingsgebieden te verhogen.
De tweede vraag was een stuk moeilijker; waar moet je die 1% dan aan besteden? Ik miste zelf een gevoel van betrokkenheid en directheid bij de bestaande goede doelen organisaties. Na een zoektocht kwam ik uit bij particuliere intitiatieven; bevlogen mensen die een probleem tegenkomen en zelf actoef op zoek gaan naar een oplossing. Heel eerlijk moet ik zeggen dat het geen liefde op het eerste gezicht was. Daarvoor bezag ik de vraagstukken toch vooral op een macroniveau en vond ik de manier waarop over bijv. armoede nagedacht werd interessant. Pas toen ik me verdiepte in de bestaande particuliere projecten werd ik heel enthousiast over de vindingrijkheid, inzet en daadkracht van de mensen die veelal achter deze projecten staan. Aangezien de 1%CLUB site opgezet is als een marktplaats is het de bedoeling dat de betere projecten vanzelf naar boven komen drijven. De ironie zal u wel niet ontgaan zijn; want was deze Elkaarsgelijke- site niet al die tijd opgesierd door een afbeelding van de blinde markt? We zullen het er maar op houden dat een mens haar hele leven lang leert en nieuwe inzichten vergaart.

Het idee voor de 1%CLUB was aldus bij mij geboren eind vorig jaar; een jaar later ben ik de demoversie van de 1%CLUB site aan het bekijken. Gaandeweg zijn er steeds meer mensen bij betrokken. Enkelen liepen met nagenoeg hetzelfde idee rond, zoals Bart Lacroix, die nu een cruciale rol speelt binnen de 1%CLUB. Sterker nog, zonder hem was ik nu hoogstwaarschijnlijk geen demo versie van de 1%CLUB site aan het bekijken.

Maar goed, binnen kort ga ik mijn weblog dus elders bijhouden. Tot die tijd zal ik deze weblog nog even gebruiken om over de ontwikkelingen van de 1%CLUB te schrijven.