Alsof zo'n congres over Duurzaam Natuursteen nog niet genoeg was, zijn we gisteravond met een mooie vertegenwoordiging van de 1%CLUB getogen naar het debat over de Betere Burger op de werkvloer. De aankodiging klonk veelbelovend, bah, meer dan dat; helemaal in de lijn met de gedachtegoed met de 1%CLUB. Op de site stond namelijk:
De betrokkenheid bij de samenleving houdt niet op bij het betreden van je werkplek of je kantoor. Wie in zijn vrije tijd rekening houdt met het milieu en de medemens, wil dat natuurlijk ook tussen 9 en 5 doen.
Veel werkgevers hebben dat inmiddels begrepen. Ze stimuleren vrijwilligerswerk, dragen bij aan projecten voor minderbedeelden of presenteren zich als maatschappelijk verantwoorde ondernemers.
"Hoe maatschappelijk betrokken kun je onder werktijd zijn?"
Spannend, dacht ik. Eens kijken wat voor nieuwe initiatieven er zijn op het gebied van werknemerparticipatie. Mogen ze al hier en daar via intranet meebeslissen over hun werkomgeving of misschien zelfs over de etische kwesties aangaande hun bedrijf? Hoe assisteert de bedrijfsleiding hun werknemers bij hun maatschappelijke initiatieven? Etc. U begrijpt: helemaal in de lijn met hoe de 1%CLUB graag de burger ziet.
Helaas.
De inleiding van de heer Engelen was echt van een uitmuntende kwaliteit, al wekte die wel al het sterke vermoeden dat de aankondiging wellicht niet de goede verwachting bij me heeft gewekt. En dat op zich is dan nog niet erg. Het is aan de heer Engelen om ons te verlichten en onze hersenen te dwingen snel te schakelen en het vraagstuk van meerdere kanten te bekijken. (Overigens was het aspect van zijn betoog die me het meest aansprak die van de toenemende ongelijkheid in onze samenleving. Verassend, inderdaad, gezien de Elkaars Gelijke site). Maar dan.
De rest van het 'debat' met de panelleden ging alleen over de zielige werkenemers die speelbal waren van de machtspositie van het bedrijfs leven, de overheid, tja, wat niet eigenlijk... Ik ga trouwens geen samenvatting geven hier van het gezegde, die kunt u vinden op de site van de BETERE BURGER. Geen spoor te bekennen van nieuwe particpatievormen van de burger op de werkvloer of nieuwe betrokkenheid bij de samenleving via zijn bedrijf.
Uiteraard was het Natasja van de Berg die nog wel bereid was hier het en en ander over te zeggen, maar helaas; al snel keerde het debat terug naar de werknemer, die toch vooral afgestraft werd voor zijn pogingen iets sociaals te doen. Of zich een rad voor ogen liet draaien als hij geloofde dat zijn bedrijf het daadwerkelijk meeende met de sociale initiatieven elders, zoals TNT Post het pretendeerde met zijn deelname aan het World Food Programme van de Verenigde Naties.
Jammer. Erg jammer.
Maar goed, de redding kwam, zoals zo vaak, tijdens de borrel. Want er beleken wel degelijk stiekem vooruitstrevende ondernemers in de zaal te zitten. In ieder geval eentje, Leo Dijkgraaf, de oprichter van Annie Contact. Een telemarketingbedrijf waar de werknemers heel veel zeggenschap hebben over hun werkomgeving; invulling van de werkuren, zelfs over de keuze van hun klanten, hetgeen voor deze branche verre van vanzelfsprekend is. Verder vertelde hij hele inspirerende dingen over de andere zaken waar hij mee bezig was, waar ik vooralsnog wijselijk over zal zwijgen. Laat ik alleen maar zeggen dat er meer mogelijk is dan vertegenwoordigers van bepaalde branches je wijs maken...Zeker als je laat leiden door een werkelijke vraag vanuit je werknemers.
En dat was dan weer mooi. Erg mooi.
No comments:
Post a Comment