Wat is er belangrijker dan je ego? Heel goed kan ik me voorstellen dat je als columnist of schrijver van opiniestukken de wereld wil verblinden met je spitsvondigheid en frisse kijk op zaken. Ook is het zo dat bekvechten over onderwerpen, of het mondeling is of op schrift, vaak weinig te maken heeft met de onderwerpen, maar eerder een reactie is op datgene wat de anderen schrijven. Zijn erechter geen onderwerpen die belangrijker zijn dan je ego? Het MakePoverty History initiatief bijvoorbeeld?
Hoe makkelijk is het niet om Geldof uit te maken vooreen Geldwolf! De woordenspelingen dringen zich op en het verlangen om te laten zien dat je als schrijver weet hoe hopeloos dit soort initiatieven zijn, onweerstaanbaar. Cynisme en sarcasme getuigt van intelligentie, terwijl blijdschap over een dergelijk groot,omvangrijk project van kinderlijk enthousiasme zou getuigen.
Dus dan schrijf je dat mensen in Afrika die geen tv hebben niets van het onderwerp af weten. Duh! Dat is een beetje het punt. Ook ontdekken de columnisten dat mensen naar de Live8 concerten voor de muziek gaan. Duh! Een concert trekt weleens meer geintereseerden dan een Tweede Kamer debat, klopt.
Het reclamespotje waarin bij elke klik van de vingers (van een beroemde wereld ster, inderdaad, hoe verwerpelijk) beseft dat op dat moment een kind doodgaat, gaat door merg en been. Voor velen, niet alleen jongeren, is dat de eerste keer dat ze beseffen dat er elke drie seconden een kind doodgaat aan armoede. De G8 bijeenkomst is cruciaal in het oplossen van deze problemen en onze leiders zijn wel degelijk gevoelig voor de opinie van de kiezer. En die leiders willen ook heus wel wat goeddoen, wie wil nou niet in zijn carriere de armoede de wereld uithelpen? Het zou makkelijker gaan als hun landgenoten hen daarbij steunen.
Nee, dan de schrijvers van de opiniestukjes in de krant. Geldof WEET dat Afrikaanse landen corrupt zijn, beter dan deze schrijvers. Hij WEET dat het een westers feestje is met weinig echte Afrikaanse inbreng. Ah,wat maakt het uit. Hoe zelf ingenomen het grotendeel van deze schrijvers was, ze schreven er in ieder geval over. En het was erg goed zoeken naar berichtgeving over het onderwerp. Afgelopen dagen.
Ik klaag de pers aan. Dat ze niet het lef hebben om voortrekker te zijn in levensreddende initiatieven. Je lezer zal nooit in iets geinteresseerd zijn waarvan die niet weet dat het bestaat. De Nederlander komt zo egoistischer over dan een Brit.
En dommiger,laten we hem niet lastigvallen met vervelende,ingewikkelde vraagstukken, die toch ver weg zijn.
De snelste manier om aan de kant gezet te worden door deze wispelteurige, dommige lezer. Make Poverty History gaat verder dan de concerten. Zie het als een herkansing.
No comments:
Post a Comment