Een van de duivelse paradoxen in het leven is dat doordat je nadenkt, je nuanceert. Doordat je nuanceert en je aldus zelf honderden tegenargumenten kan bedenken tegen datgene wat je beweert, kom je minder daadkrachtig over. Terwijl jouw oplossing nog steeds de beste kan zijn en je de vele tegenargumenten weet te ontkrachten. Zou dt nou de euvel van Balkie zijn? Niet dat ik zijn oplossingen de beste vindt, of zelfs de minst slechte, maar toch.
Zou het daarom zijn dat persoonlijkheden die dogma's verkondigen zo'n sterke uitstraling hebben alsof ze met God zelf communiceren (waanzin en genialiteit of uitverkorenheid liggen immers dicht bij elkaar) zo'n sterke aanhang hebben? Ik schrijf deze open deur opmerking omdat ik er zo moedeloos van wordt als er op die zeldzame momenten dat er op televisie iemand pauzeert om na te denken de half-debiele presentator op hem afspringt en zijn hoofd eraf bijt voor het laten vallen van een nanoseconde durende stilte.
En door de plannen van Medy blijven alleen dit soort uit incest geboren, debieleuse pittbulls over...
No comments:
Post a Comment